(Մանֆրեդ Կլիմեկ / Բյորն Գրեբներ)
Սա ուղիղ գծի պատմություն չէ, այլ համարձակության, սխալների և, ի վերջո, ավելի մտերմիկ ու ավելի լավ ավարտի կամարներից կազմված պատմություն է։ Այն ծնվեց 1996 թվականին՝ հասկանալի տենչից․ երեք գինեգործ, երեք տեսլական, մեկ երազանք՝ ավստրիական կարմիր գինի, որը հավակնում էր ստեղծել սեփական Tignanello-ն ։ Ոչ թե կրկնօրինակ, այլ Antinori-ի տոսկանյան կուլտային բլենդի ավստրիական համարժեք, միջազգային, հզոր, արտահանման համար պիտանի։ Սակայն այն ավելին էր, քան պարզապես անվանային օրինակ՝ դա համարձակ ձեռնարկ էր․ Blaufränkisch-ի գերակշռություն Merlot-ի և Cabernet Sauvignon-ի հետ, մայրցամաքի ու կուլտի հիբրիդ։
Գաղափարի հետևում կանգնած մարդիկ նույնքան տարբեր էին, որքան կրքոտ․ Տիբոր Սեմեշը, Բուրգենլանդի կարմիր գինու հարավարևելյան պիոներ, որի ուշադրությունը միշտ կենտրոնացած էր տեղածին Blaufränkisch խաղողի վրա․ Ֆ. Քս. Պիխլերը, Վախաուից սերող սպիտակ գինու մեծ վարպետը․ և Մանֆրեդ Տեմենտը, Շտիրիայից, որը Sauvignon-ն ու Morillon-ը հասցրեց միջազգային նոր բարձունքների։ Միասին նրանք ցանկանում էին 300 000 շիշ Arachon՝ Հորիչոնի գինեգործների կոոպերատիվի միջոցով և նրա աջակցությամբ ուղարկել աշխարհ՝ մի թիվ, որը 90-ականների վերջին Ավստրիայում ավելի շատ հեղափոխության էր նման հնչում, քան գինու նախագծի։
1998 թվականին առաջին բերքահավաքի գինին լցվեց շշերի մեջ։ Սակայն գինու ճշմարտությունը հազվադեպ է ուղիղ գծով պատմություն գրում։ Տիբոր Սեմեշը՝ չթագադրված Blaufränkisch-ի դեսպանը, անսպասելիորեն շատ վաղ մահացավ․ մի խզում, որը փորձության ենթարկեց նախագիծը։ Հավակնոտ ծրագրերը փոշիացան, իսկ մեծ, թանկարժեք շենքը կրկին ամբողջությամբ անցավ գինեգործների կոոպերատիվի օգտագործմանը՝ և 300 000 շշերը մնացին որպես ֆատա մորգանա, «ինչ կարող էր լինել»-ի մարմնավորում։ Սակայն այս ձախողումից մեկ այլ բան աճեց՝ էլ ավելի արժեքավորը։
Այսօր ղեկին է Օսկար Սեմեշը ։ Ոչ թե որպես ծրագրի կատարող, այլ որպես սեփական Arachon-յան տրամաբանության ստեղծող։ 2018-ից 2021 թվականների վերջին բերքահավաքների ընթացքում Օսկարը թեթևացրեց կուվեն․ Merlot-ն ու Cabernet Sauvignon-ը՝ երբեմնի շտկող և հույսի խարիսխ բաղադրիչները, 20%-ից մի փոքր ավելիից նվազեցվեցին մինչև մոտ 7%։ Արդյունքն այլևս դասական իմաստով միջազգային բլենդ չէ, այլ ավելի տաք, ավելի հողեղեն և «ավելի կարմիր» գինի, որը թոթափում է Cabernet-ի կանաչ երանգը և կենտրոնում է դնում Blaufränkisch-ի մերկ բնույթը՝ առանց վայրիության, բայց ճշգրտությամբ։
Arachon 2018
Նոր հավասարակշռության առաջին բերքահավաքը։ Բույրում՝ մուգ բալ, սև սալոր, գրաֆիտի նուրբ երանգ, դրան գումարած բուրգենլանդյան այն հողեղենությունը, որը ծանր չի թվում, այլ հենարան է տալիս։ Քիմքին՝ հանգիստ, խիտ, զարմանալիորեն հավասարակշռված։ Պտուղը հասած է, բայց ոչ քաղցր, կառուցվածքը՝ ներկայ, առանց գերիշխելու։ Cabernet-ը գրեթե այլևս չի խոսում, և հենց դա է օգտակար գինու համար։ 2018-ն այն բերքահավաքն է, երբ Arachon-ը սկսում է հասնել ինքն իրեն.
Arachon 2019
Լարվածությամբ լի բերքահավաք։ Արտահայտությամբ ավելի զով, ավելի ճշգրիտ կառուցվածքով։ Ավելի շատ համեմունք, ավելի շատ մուգ երանգներ, պակաս ճոխություն։ Սև պղպեղ, չորացրած խոտաբույսեր, մուգ հատապտուղներ, նուրբ հանքային շեշտ։ Քիմքին՝ 2018-ից ավելի ձիգ, երկար ու հստակ հետհամով։ Blaufränkisch-ն այստեղ ցուցադրում է իր կարգապահությունը, առանց կոշտ դառնալու։ Arachon՝ կառուցվածք սիրող մարդկանց համար։
Arachon 2020
Թերևս չորսից ամենահարմոնիկը։ Ջերմություն, խորություն, բայց ոչ ծանրություն։ Հասած բալ, սալոր, կակաոյի նուրբ երանգ, մի փոքր անտառահող։ Ամեն ինչ կլոր է, բնական, գրեթե չափազանց ինքնըստինքյան՝ մինչև նկատում ես, թե որքան ճշգրիտ է կառուցված այդ ամենը։ Merlot-ի և Cabernet-ի կրճատումն այստեղ լիովին արդարացնում է իրեն․ գինին հողեղեն է, կարմրափրուկ, հանգիստ, մեծ ներքին կորիզով։ Բերքահավաք, որը երկար է մնում։
Arachon 2021
Ամենաերիտասարդը, և գուցե ամենահստակը։ Ավելի թարմ, ավելի ձիգ, գրեթե պատանեկան էներգիայով։ Կարմիր հատապտուղներ, թթու բալ, նուրբ խոտաբույսեր, զով ենթատոն։ Քիմքին՝ գծային, կենտրոնացած, նուրբ տանինով և դեպի վերջ մեծ ձգողականությամբ։ Դեռ երիտասարդ է, դեռ ամբողջությամբ չի կայացել, բայց հասունանալու նկատելի ներուժ ունի։
Այն, ինչ մնում է, այն, ինչ ազդարարում է ապագան՝ նույնիսկ կարմիր գինիների համար ծանր ժամանակներում, միջազգային հավակնությամբ մեծ, երկարակյաց Blaufränkisch-ն է, բայց տարածաշրջանային սրտով։ Այսօր Arachon-ն արժե 33–35 եվրո և իսկական գործարք է ՝ համեմատած այն ամենի հետ, ինչ պատմում է բաժակի մեջ․ խորություն, համեմունք, խիտ կորիզ, հստակ պտղայնություն, ամուր կառուցվածք։ Ոչ թե անկյունների ու սուր եզրերի խաղ, այլ վստահ հայտարարություն․ Blaufränkisch-ը կարող է լինել մեծ, լուրջ և պահանջկոտ, առանց արհեստականորեն բարդանալու։
Arachon-ը չի դարձել կատարելության առասպել։ Բայց գուցե հենց դրա շնորհիվ է այն նոր հազարամյակի ավստրիական ամենահետաքրքիր կարմիր գինիներից մեկը ․ գինի, որը ծնվում է տեսլականի և իրականության լարվածությունից, կորստից և վերստին սեփականացումից, օտարի ու սեփականի ըմբռնումից։ Այն ցույց է տալիս, որ մեծ գինիները պարտադիր չէ, որ ծնվեն կատարելությունից, այլ կարող են ծնվել համարձակ փորձից՝ գերազանցելու ինքն իրեն և միաժամանակ վերադառնալու սեփական էությանը ՝ Blaufränkisch-ի մեջ։