62 տարեկանում հաջողակ մարդիկ սովորաբար այլևս աշխատանքի ընդունվելու փուլեր չեն անցնում։ Հատկապես ոչ այն դեպքում, երբ նրանց անունը Անդրեա Վիրշինգ է, և նրանք ղեկավարել են գերմանական ամենահայտնի ընտանեկան գինեգործարաններից մեկը։ Իֆոֆենում գտնվող Hans Wirsching գինեգործարանը Ֆրանկոնիայի մեծ անուններից է, որի պատմությունը հասնում է մինչև 1630 թվականը։ Անդրեա Վիրշինգը 2016 թվականից գլխավոր տնօրեն էր։ Այժմ ղեկավարությունը ստանձնում է նրա 24 տարով կրտսեր խորթ քույրը՝ Լենա ֆոն Գեմինգենը։ Իսկ Անդրեա Վիրշինգը հեռանում է։ «Ես արդեն ազատել եմ գինեգործարանում ունեցած բնակարանս։ Այնտեղ պետք է ապրի գինեգործարանի նոր կառավարիչը»։
Հոկտեմբերի 1-ին նա ստանձնեց Ռուվերի ափին գտնվող Karthäuserhof-ի ղեկավարությունը՝ 28 հեկտար, գրեթե բացառապես Ռիսլինգ, տարեկան շուրջ 120,000 շիշ։ 1335 թվականին կարտուզյան վանականների հիմնադրած կալվածքը գերմանական գինեգործության պատմական հուշարձաններից է։ 1811 թվականից այն ընտանեկան սեփականություն է, իսկ այսօր պատկանում է Ալբերտ Բեհլերին։ Բավական մեծ նոր աշխատավայր մի կնոջ համար, որը այն տարիքում, երբ ուրիշները մտածում են թոշակի անցնելու մասին, աշխատանքի դիմումներ էր ուղարկում։
Վիրշինգի համար այս շրջանը լիովին նոր չէ։ 16 տարի առաջ, իր այն ժամանակվա ամուսնուց բաժանվելուց հետո, նա Սաարի ափին գտնվող Schloss Saarstein-ից վերադարձավ Իֆոֆեն։ Այնտեղ նա մեծացրել էր երեք երեխա։ Ֆրանկոնիայում նրան սպասում էր հստակ հիերարխիա ունեցող ընտանեկան բիզնես։ «Այնտեղ անհավանական շատ ղեկավարներ կային։ Հայրս պատրիարքն էր՝ այն ժամանակ 77 տարեկան, իսկ այսօր՝ 93։ Նա ինձ ասաց․ «Դու զբաղվիր PR-ով և մարքեթինգով։ Իսկ Լենային կուղարկենք Գայզենհայմ՝ սովորելու»։
Խորթ քույրերը վաղ որոշեցին, որ դրանից ընտանեկան պատերազմ չեն սարքելու։ 2011 թվականին նրանք հիմնեցին իրենց համատեղ գինու նախագիծը՝ Sister.Act։ «Դրանով ուզում էինք ցույց տալ, որ հին և նոր ընտանիքները միմյանց են պատկանում»։ Անդրեան ավելի ու ավելի մեծ պատասխանատվություն ստանձնեց, դարձավ Vinissima ցանցի նախագահը և միջազգային մակարդակով ճանաչեց մի գինու աշխարհ, որտեղ կանայք վաղուց արդեն միայն վարչական աշխատանք չէին կատարում։ «Մի անգամ Նյու Յորքում հիանալի կին գինեգործների հետ էի, ու մտածեցի․ «Վա՜յ, հիմա ես հասել եմ։ Հիմա տղամարդկանց աշխարհի նախապաշարմունքներն ինձ համար այլևս կարող են նշանակություն չունենալ»։
Այն ժամանակ նա իրեն առանձնապես ֆեմինիստ չէր համարում։ «Բայց գործնականում, հավանաբար, այդպիսին էի»։ Այնուամենայնիվ, հին կարգը դեռ երկար տեսանելի էր․ «Մինչև իր 90-ամյակը հայրս ստորագրում էր կարևոր որոշումները։ Դա միշտ չէ, որ հեշտ էր հաղորդակցել»։ Այժմ նա կրկին անցնում է տղամարդ սեփականատեր ունեցող գինեգործարան։ Կրկին պատրիա՞րք։ «Գուցե։ Բայց այս անգամ ես դրսից եմ գալիս՝ ազատագրված։ Նրանք ինձ ընդունակ են համարում։ Ես այն դուստրը չեմ, որը ղեկավարում է ընտանեկան գինեգործարանը, այլ միանգամայն սովորական աշխատակից եմ»։
Ամենից առաջ Վիրշինգը վերադառնում է մի գինու մշակույթ, որը ձևավորել է իրեն։ «Սաարում ես սովորեցի համտեսել հողն ու տարածաշրջանը։ Կարևոր չէ, թե ով է գինեգործը՝ քանի դեռ նա ամեն ինչ լիովին չի փչացնում»։ Եվ հարգանք․ «Հանկարծ այլևս չէի գինեգործարանի տիրոջ արքայադուստրը»։ Երեկոներ Էգոն Մյուլլերի հետ, միջազգային հյուրեր, զառիթափ խաղողի այգիներ։ «Շատ արագ սովորում ես, որ այնտեղ բարձրանալիս չպետք է հարբած լինես»։
Karthäuserhof-ում հատկապես Kabinett Ռիսլինգը պետք է դառնա նրա գործը։ Վիրշինգն արդեն մտածում է մի քանի կալվածքների «Kabi-Connection»-ի մասին։ «Kabinett-ը կատարյալ է այս ժամանակների համար։ Յոթից տասը տոկոս ալկոհոլ, մրգայնություն և թթվայնություն, այդ հսկայական փրփրուն զգացողությունը․ աշխարհում ոչ մի այլ վայրում նման բան չկա։ Սա եզակի է»։ Միլենիալներն ու Z սերունդը փնտրում են ավելի թեթև, պակաս ալկոհոլով գինիներ։ Դրա համար նրա ծրագիրը կարելի է նկատելիորեն կարճ ձևակերպել․ «Խնջույքը Kabi է»։
Դրա հետևում թաքնված է գերմանական գինու պատմության ավելի լուրջ քննադատություն։ Վիրշինգի համար մեծ սխալը սկսվում է յոթանասունականների գինու օրենքից, նոր սորտերի սելեկցիայից և գինու տնտեսությունից, որը երկար ժամանակ կենտրոնացած էր քանակի վրա։ «Դրանով վնասվեց գերմանական ոճը։ Մենք ունեինք միջազգային առումով եզակի մի բան և ինքներս կորցրինք այն տեսադաշտից»։