(Մանֆրեդ Կլիմեկ․ տեքստ և լուսանկար)
Վերևի լուսանկարում կանաչ սեղանի մոտ մի տղամարդ է նստած և այնպիսի դժգոհ դեմքով է նայում, ինչպես Վիեննայում են նայում, երբ իրականում հիանալի տրամադրություն ունեն։ Նրա կողքին մի կին է, որը հենց նոր դասավորում է բաժակներն ու աթոռները։ Նրանց հետևում խաղողի վազեր են, ծառեր, վաղ ամառ։ Տղամարդը զարմանալիորեն նման է Pulp-ի Ջարվիս Քոքերին, եթե նա երբևէ որոշեր Britpop-ի փոխարեն Gemischten Satz արտադրել։ Կինը Յուտա Ամբրոշիչն է։ Տղամարդը՝ Մարկո Կալխբրենները։ Նրանք միասին Գրինցինգում վարում են Buschenschank in Residence-ը։ Քանի որ գերադրականները սովորաբար անհեթեթություն են, ես դրանք խնայողաբար եմ օգտագործում։ Այստեղ բացառություն եմ անում․ սա աշխարհի ամենահիասքանչ բուշենշանքն է։
Ոչ ամենագեղեցիկը։ Ոչ ամենաշքեղը։ Ոչ ամենահայտնին։ Պարզապես ամենահիասքանչը։
Արդեն միայն այն պատճառով, որ այստեղ ոչինչ ձևական ու կոկված չի թվում։ Սեղանները պարզ են։ Նստարանները՝ նույնպես։ Այգին, որտեղ բավականին շատ բետոն կա, ճարտարապետական մրցանակի մասնակցելու որևէ մտադրություն չունի։ Մարդիկ նստած են խաղողի վազերի ու ծառերի առջև և նրանց միջև, ովքեր իսկապես եկել են գինու ու ուտելիքի համար։ Ոչ Instagram-ի։ Ոչ Վիեննայի կլիշեների։ Ոչ էլ զբոսաշրջային պատկերացման՝ հոյրիգերի մասին։ Buschenschank in Residence-ը հակառակն է այն հոյրիգերային դժոխքի, որը շատ վայրերում կազմված է Վիեննայի կիտչից, պատրաստի քսուքներից ու տուրիստական ավտոբուսներով ժամանած այցելուներից։ Այստեղ աշխատում են մարդիկ, ովքեր լուրջ են վերաբերվում գինուն ու ուտելիքին, բայց իրենց՝ բարեբախտաբար, շատ քիչ։
Անձնակազմն արդեն իսկ փոքրիկ սենսացիա է։ Արևմտագերմանական պոստփանք՝ վիեննական մատուցողաֆոլկլորի փոխարեն։ Բարում օգնող Յակոբ Շյոնբերգերը, որն ինքը հիանալի գինեգործ է, երեկոյի ընթացքում շարժվում է այնպիսի ինքնավստահության ու մասամբ անջատված թվացող անտարբերության խառնուրդով, որը միայն իսկապես ինչ-որ բան կարողացող մարդիկ ունեն։ Այստեղ ոչ ոք առանց հարցնելու աշխարհը չի բացատրում։ Ոչ ոք հանքայնության մասին դասախոսություններ չի կարդում։ Ոչ ոք չի փորձում տպավորություն թողնել։ Հենց դրա համար էլ ամեն ինչ տպավորում է։
Եվ հետո՝ ուտելիքը։ Թումի մարինացված հորթի լեզուն այն ուտեստներից է, որոնք, ըստ էության, պետք է արգելել, որովհետև դրանից հետո մյուս հորթի լեզուները գրեթե իմաստ չեն ունենում։ Նուրբ, հյութալի, համային առումով՝ ճիշտ կետում։ Վարունգի աղցանը սկզբում կարծես երկրորդական բան լինի, բայց ի վերջո բացահայտվում է որպես այն ավստրիական խոհանոցի հյութալի գլուխգործոցներից մեկը, որը քիչ բաղադրիչներից ավելի շատ բան է ստեղծում, քան ուրիշները՝ քսանից․ մի փոքր ավելի շատ պղպեղ կամ չաման ավելացնելը, ի դեպ, հաճելի կլիներ։ Իսկ պատառոտված հորթի գլուխը գալիս է այնպիսի սրությամբ, որը ցանկացած առողջարանային մտքի ջարդուփշուր է անում։ Դաժան։ Հիասքանչ։ Ճշգրիտ։ Վախկոտների համար չէ։ Դրան ուղեկցում է պանրի տեսականի, որը կազմված չէ ինչ-որ հաշվարկ լրացնելու համար, այլ որովհետև, ըստ երևույթին, ինչ-որ մեկն իսկապես սիրում է պանիր։
Սակայն ամեն ինչ իրար կապողը գինիներն են։ Յուտա Ամբրոշիչը տարիներ շարունակ Ավստրիայի ամենահետաքրքիր գինեգործուհիներից է։ Նրա գինիներն ունեն այն հազվագյուտ ունակությունը, որ միաժամանակ լինեն խիստ լուրջ և ճնշող չափով խմելի։ Ոչ մի գրամ ավելորդ քաշ։ Ոչ մի գրամ սնապարծություն։ Rosengartl հողակտորի Riesling Utopie-ն օժտված է արդեն գրեթե չափազանցված հնձման հստակությամբ՝ երբեք կասկածի տակ չդնելով ո՛չ սորտը, ո՛չ էլ այս սորտի վիեննական դրսևորումը, որն այնքան ոչ գերմանական է, որքան հնարավոր է։ Blaufränkisch Hoellwaerts-ը ճիշտ այն տեղում է, որտեղ պետք է լինի Blaufränkisch-ը՝ հյութալի, զով, համեմված, առանց այն գերէքստրակցիայի, որով որոշ գինեգործներ երբեմն քողարկում են իրենց անվստահությունը։ Եվ հետո՝ երկու Gemischte Satz-երը։ Schlegel շշում (Fürchtegott) դրանք իրենց ինքնաբավությամբ գրեթե արևմտահունգարական են թվում։ Լիտրանոց շշում (Ein Liter Wien), հակառակը, հիշեցնում են, որ գինին նախևառաջ ուզում է խմվել և համեղ լինել, առանց այն բանի, որ մենք ցանկանանք խորհել համտեսելու մասին։ Երկուսն էլ աշխատում են։ Երկուսն էլ այստեղ իրենց տեղում են։ Նոր է նաև Chardonnay Himmelwaerts-ը, որը, հենց լցված լինելով, օդի ու ժամանակի կարիք ունի, որպեսզի կարողանա ճիշտ արտասանել իր հիանալի Հյուսիսային Բուրգունդիայի մեջբերումը։
Այստեղ ոչինչ պարտավոր չէ լինել այն, ինչ չէ։ Gemischter Satz-ը կարող է լինել Gemischter Satz։ Հորթի լեզուն՝ հորթի լեզու։ Այգին՝ այգի։ Տանտերը՝ Գրինցինգի Ջարվիս Քոքերը։ Եվ հենց դրանից է ծնվում մի բան, որը հազվադեպ է դարձել՝ իսկություն առանց մարքեթինգային բաժնի։ Նրանց դա էլ պետք չէ, քանի որ Գրինցինգի Ջարվիս Քոքերը շնորհալի գովազդային տեքստագիր էր, իսկ տիկին Յուտան՝ հիանալի գովազդային գրաֆիկ դիզայներ․ պիտակները, բնականաբար, նրա աշխատանքն են
Մենք հեռանում ենք այս բուշենշանքից այն զգացումով, որ աշխարհը գուցե դեռ ամբողջությամբ չի հանձնվել կոնցեպտներին, թիրախային խմբերի վերլուծություններին ու փորձառությունների բեմականացմանը։ Դեռ կան վայրեր, որոնք պարզապես գործում են։ Buschenschank in Residence-ը հենց այդպիսի վայր է։
Քանի որ դա աշխարհի ամենահիասքանչ բուշենշանքն է։
hghgffhfh