(Մանֆրեդ Կլիմեկ / Mixology)
Այս հարցի առաջ բնազդաբար երկմտում ենք։ Չափազանց շատ սուպերլատիվներ, չափազանց շատ ռեֆլեքսային հակափաստարկներ, չափազանց շատ լավ գինիներ, որոնք նույնպես կարող էին հավակնել այդ կոչմանը։ Եվ այնուամենայնիվ, հենց այս հարցն է առաջ գալիս, երբ խմում ես Cuvée Marsannier Knipser-ից՝ ոչ թե ազգային ոգևորությունից դրդված, այլ փաստերի վրա հիմնված զարմանքով։ Քանի որ այս գինին կասկածի տակ է դնում ոչ միայն ոճական համոզմունքները, այլև աշխարհագրականները։
Marsanne-ն ու Viognier-ն օտար մարմիններ են Գերմանիայում։ Խաղողի սորտեր՝ առանց ավանդույթի, առանց լոբբիի․ զրոյական ակնկալիք։ Հենց դրանում է գինեգործների ազատությունը։ Մինչ գերմանական սպիտակ գինիները հաճախ տքնում են պատմականորեն ձևավորված կատեգորիաների շրջանակում՝ այստեղ Riesling, այնտեղ Spätburgunder, Knipser-ը Marsannier-ի միջոցով առաջարկում է հեռանկարի արմատական փոփոխություն․ ոչ թե պաշտպանել ծագումը, այլ պնդել որակը։
Marsanne-ն այս կուվեի լուռ աստղն է։ Hermitage-ում՝ աշխարհի ամենահեղինակավոր սպիտակ գինու տարածաշրջաններից մեկում, Marsanne-ից՝ հաճախ Roussanne-ի հետ միասին, ստացվում են երբևէ ստեղծված ամենաերկարակյաց ու խորքային սպիտակ գինիներից մի քանիսը։ Երիտասարդ ժամանակ այդ գինիները հաճախ փակ են թվում, սակայն օդի ու ժամանակի հետ զարգացնում են գրեթե անսասան հանգստություն՝ ընկուզային, խոտաբույր, աղային, այն ներքին թրթռանքով, որն առաջանում է ոչ թե թթվայնությունից, այլ կառուցվածքից։ Marsanne-ն բույրով աչքի ընկնող սորտ չէ (թեև նրա բույրն ու արոմատը կարող են ուժեղ թվալ), ոչ էլ ցուցադրական է։ Այն ի սկզբանե լավ կառուցվածք ունի։ Եվ կարիք չունի տակառի ու խմորասնկի միջոցով հավելյալ արժեք ձեռք բերելու։
Viognier-ը, ընդհակառակը, հակակշիռ է ապահովում։ Նույնպես՝ բույր, մի փոքր ավելի շատ տեքստուրա, մեկնարկում և ներկայության մեջ՝ լայնություն։ Բայց այստեղ էլ Knipser-ը ուշագրավ զսպվածություն է ցուցաբերում։ Marsannier-ի Viognier-ը մնում է սանձված, չի վերածվում օծանելիքայնության, այլ գործում է որպես գիտակցաբար կիրառված շեշտադրում։ Սպիտակ ծաղիկներ, դեղին միրգ, էկզոտիկայի մի շունչ՝ ավելի շատ ակնարկ, քան հայտարարություն։ Միասին սա ստեղծում է զարմանալիորեն զով մնացող կուվե, թեև այն կազմված է սորտերից, որոնք սովորաբար կապում են հարավային ճոխության հետ։
Այս գինին այդքան ուշագրավ է դարձնում նրա ինքնըստինքյանությունը։ Այն չի փորձում բացատրել, թե ինչու են Marsanne-ն ու Viognier-ը Պֆալցում աշխատում։ Նա պարզապես դա անում է։ Դեղին միրգ, զուսպ համեմունքայնություն, հանգիստ, խիտ միջուկ, և դրան հավելված տեքստուրա, որը գինին ավելի երկար է պահում, քան ակնկալում ես։ Ոչ մի թթվայնության հրավառություն, ոչ մի փայտային շեշտ՝ որպես ապացույց։ Փոխարենը՝ հավասարակշռություն, խորություն, խմելու դյուրինություն։ Սպիտակ գինի, որն ամեն կումով ավելի ինքնավստահ է դառնում։
Հենց այստեղ է սկսվում վերջնական նշանակությունը՝ հատկապես գաստրոնոմիայի համար։ Marsannier-ը համտեսների համար նախատեսված մենակատար չէ, այլ սեղանի գինի։ Այն համադրվում է ձկան, թռչնամսի, հորթի մսի, բանջարեղենի հետ, և զարմանալիորեն լավ՝ պանրի։ Այն չի ծանրաբեռնում՝ չնայած արտասովոր հատուկ գինի լինելու իր հավակնությանը։
Այն, որ նման անսովոր գինին գալիս է հենց գերմանական ամենահայտնի գինեգործարաններից մեկից, իհարկե, հակասություն չէ։ Knipser-ը տարիներ շարունակ տիրապետում է այս արվեստին՝ պատրաստել հավակնոտ գինիներ, որոնք էլիտար չեն ներկայանում։ Marsannier-ը ինտելեկտուալ սադրիչ գինի չէ, այլ առաջարկ։ Առաջարկ, որը լուռ, բայց վճռականորեն ասում է․ գերմանական սպիտակ գինու մշակույթը պարտադիր չէ, որ ավարտվի գերմանական խաղողի սորտերով։
Ուրեմն նա Գերմանիայի լավագույն սպիտակ գինին՞ է։ Գուցե սա սխալ հարց է։ Ավելի ճիշտ հարցն է՝ Ո՞ր գերմանական սպիտակ գինին է ներկայում այդքան հետևողականորեն ընդլայնում հորիզոնը՝ առանց այդ ընթացքում հետևողականորեն գերմանական ծագումը շահարկելու։ Եվ հանկարծ ցուցակը շատ կարճ է դառնում։
(Knipser-ի գինիների մասին ավելին՝ «Mixology» բարային ամսագրի հաջորդ տպագիր համարում՝ Meininger Verlag)