Սառնե՜ր։ Տաքե՜ր։ Ռեխնից։ Վյոզենդորֆ։ Ճանապարհորդական օրագրերից

(Մանֆրեդ Կլիմեկ / Պատկերը՝ անիմացիոն՝ Runwayml)

Ռեխնիցն ու Վյոզենդորֆը՝ մեկը Ալպերի ամենաարևելյան ծայրամասում, մյուսը՝ Ավստրիայի Վալդվիրտելի ամենահարավային եզրին գտնվող վայրեր են, որոնք ավելի տարբեր լինել պարզապես չեն կարող։ Սակայն այստեղ պետք է ավելի երկար կանգ առնենք, որովհետև այստեղ գինիներ են լցվում բաժակների մեջ այնպես, կարծես դրանք փաստարկներ լինեն — ոչ, դրանք փաստարկներ են։

Ռեխնից — հակաիդիլիա

Ռեխնիցը գտնվում է հանրապետության եզրին, Հունգարիայից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա, և սուպերմարկետների յուրաքանչյուր աշխատող Հունգարիայից է գալիս աշխատանքի — ինչն էլ արագ դրամարկղային զրույցին մի փոքր պապրիկա է հաղորդում։ Հրաժեշտին ասում եմ «Wisla» (ներքին կատակ)։ Օդն այս պահին շատ, շատ սառն է, քամին՝ չափավոր ներկայությամբ։ Իսկ հողերը ցանկացած եղանակի դեպքում էլ կանաչ թերթաքար են, կավ, ներառումներ, անցումներ։ Ոչինչ միանշանակ չէ, ոչինչ հարթեցված չէ։ Իսկ Straka գինեգործարանում դրանից ստացվում է ոչ միայն ընդգծված ու արտահայտիչ ոճ, այլև փորձարկումների հիմք, որոնք խարիսխ են գցում թե՛ տարածաշրջանային, թե՛ միջազգային դաշտում։ Վերջին տասը տարում դրանից ձևավորվել է Թոմաս Ստրակայի խիստ եզակի ձեռագիրը — ի դեպ, Էյզենբերգի շրջակայքում ես զարմանալիորեն շատ եզակի ձեռագրեր գտա։

Straka-ի Furmint-ը 2023-ը կարճ ժամանակով է մնում բաժակում — և արդեն առաջին կումը զարմանալիորեն երկար է պահպանվում։ Թույլ, մուգ խոտաբույսեր, նուրբ դառնության նոտաներ, սերկևիլ, քիչ ծիրան, գրեթե ոչ մի պղպեղ, նվազագույն մշկընկույզ․ լարվածություն՝ ներքին կառուցվածքից։ Եվ կրկին հիշեցում, որ այս հունգարական խաղողի տեսակը պատկանում է նաև Արևմտյան Հունգարիային։ Այդ դեպքում ինչո՞ւ այն ավելի շատ չեն տնկում։ «Jössas», — ասում է Ստրական, «Furmint-ն էլ ավելի ենթակա է վնասատուների ազդեցությանը, քան Pinot Noir-ը»։

Էլ ավելի ճշգրիտ (եթե դա ընդհանրապես հնարավոր է) է Ստրական խոսում Blaufränkisch-իմասին, որի ողկույզներն այստեղ հետևողականորեն հատիկ-հատիկ են հավաքում․

• Blaufränkisch Grüünschiefer․ բաց հատապտղային, զով, գրեթե սավառնող։ Խոտաբույսեր, կարմիր հաղարջ, հողայնություն, որը չի ծանրացնում։ Շատ նուրբ տանիններ՝ աշխույժ ուղղվածքով։

• Blaufränkisch Rechnitz DAC Reserve․ ավելի խիտ, կառուցվածքային, բայց երբեք ոչ ծանր։ Բալի պտղայնություն, հանքային միջուկ, հյութեղություն հետհամում։ Հասունացման ներուժով գինի, որը, հավանաբար, ավելի երկար կդիմանա, քան ընդունված է ենթադրել։ Shoot ziz Bargain!

• Blaufränkisch Ried Rosengarten․ ավելի խոր, խոր, ավելի խոր՝ ավելի մուգ, ավելի համեմված։ Մոշ, գիհի, մանրահատիկ տանին։ Լուրջ, խտացված, բայց առանց մոնումենտալ դառնալու։

• Blaufränkisch Ried Prantner․ շարքի ամենաամայի, ամենաձիգ գինին։ Լոռամիրգ, կարմիր լոռամիրգ, խոտաբույսեր, ամուր ողնաշար։ Գինի, որը պահպանում է լարվածությունը և չի լուծվում։

Թոմաս Ստրակայի գրեթե եզակի Welschriesling-ների մասին առանձին կգրեմ WELT am SONNTAG-ում.

(Straka-ների մոտ յուրաքանչյուր հյուր, ով ներքևում ևս մեկ բաժակ է խմում կամ ընդհանրապես քնելու տեղ է փնտրում, կարող է մեկ հարկ վերևում գերազանց կերպով, ամենաբարձր մակարդակով գիշերել — որքան գիտեմ և ցանկանում եմ խորհուրդ տալ)։

Վյոզենդորֆ — իդիլիա

Վյոզենդորֆ․ տեռասներ, պատեր, խաղողի այգիներ, գետ, իսկական մշակութային լանդշաֆտ։ Իսկ Ռուդի Պիխլերի մոտ այդ ամենը հոսում է բաժակի մեջ՝ իսկապես։ Այստեղ ոչ միայն համտեսում են, այլև բացատրում՝ հանգիստ, ճշգրիտ, մանրամասն, առանց պաթոսի։ Պիխլերը Բոդենշտայնի հետ միասին Վախաուի լիբերալ մտավորականն է՝ ոչ թե կեցվածքի, այլ մտածելակերպի և տնտեսագիտական կրթության շնորհիվ

Հողային պրոֆիլները ներկայացված չեն որպես զարդարանք, այլ որպես բանալի։ Գֆյոլերի գնեյս, պարագնեյս, ամֆիբոլիտային ներառումներ, կարբոնատազուրկ գոտիներ։ Շուտով հասկանում ես․ այս Ռիսլինգները չեն ծնվում նկուղում, այլ բարձրությունների գծերում։

Այդ Smaragd-Riesling-ները 2024-ը դա հստակ ցույց են տալիս․

• Terrassen․ նուրբ սկիզբ, սպիտակ դեղձ, թերթաքարային երանգի շունչ, տրամաբանական-էլեգանտ կառուցվածք։ Այս որակի համար գրեթե անամոթաբար էժան և պահպանման համար հարմար գինի։ Եվ նաև ԱՄՆ-ի թիրախային շուկայի համար նախատեսված գինի, որտեղ այն, չնայած մաքսատուրքերին, փոքր բում է գրանցում — հենց այն պատճառով, որ մեծը լավ ու մատչելի է բացատրում։

• Kirchweg․ հանքայնորեն խտացված, ճշգրիտ ընթացք, հստակ պտղայնություն։ Վերևի լանջից եկող նստվածքները զգացվում են, բայց լրացուցիչ բացատրության կարիք չունեն։

• Hochrain․ ավելի ձիգ, ավելի խտացված, հստակ լարվածությամբ։ Հին վազեր, ավելի մեծ խորություն, ավելի երկար շունչ։ Նկուղում 50 տարի նա իրեն լավ է պահում։ Բայց մենք այդքան երկար այլևս չենք ապրի։

• Achleithen․ պուրիստական, ուժեղ ճնշմամբ, անզիջում։ Գնեյս, ամայություն, երկարություն։ Ռիսլինգ, որը պտղային հաճույքով հմայում է, բայց նաև հանքայնորեն ու ինտելեկտուալ առումով պահանջում է։ Ավելի շատ, քան գերմանական Ռիսլինգները։ Նույնը վերաբերում է նաև Hochrain-ին։

Ռուդի Պիխլերի Federspiel-ների և Grüner Veltliner-ների մասին կ WELT am SONNTAG-ում տեղեկացնեմ

Ի՞նչ է մնում

Երկու վայր, երկու լանդշաֆտ, երկու խիստ տարբեր լեզու։ Եվ այնուամենայնիվ՝ մի ընդհանուր բան․ երկու տնտեսություններն էլ հրաժարվում են պարզեցումից։ Նրանք վստահում են, որ իրենց գինիները կարող են ընկալվել միաժամանակ և՛ որպես պարզ, և՛ որպես պահանջկոտ։ Նրանք գինիների գրքում հաշվի են առնում ուշադրությունը, ոչ թե էֆեկտները։ Ավստրիան՝ որքան հնարավոր է լավագույնս։