(Մանֆրեդ Կլիմեկ, լուսանկար՝ Stefan Feichtinger WEIN & CO / հիանալիորեն սխալաշատ անիմացիա՝ Runwayml)
Հայկե և Գերնոտ Հայնրիխները արդեն կայացած երիտասարդ գինեգործներ էին, երբ 2001 թվականին շուկա հանեցին Salberg-ի առաջին կուվեն՝ 90% Merlot, 10% Zweigelt։ Շուտով խոսք գնաց «Ավստրիայի լավագույն Mouton-ի» մասին՝ իհարկե անհեթեթություն, որը, սակայն, Հայնրիխներին միանգամայն ձեռնտու էր, քանի որ նրանց Salzberg-ը երկրի առաջին կարմիր գինին էր, որը մոտենում էր 70 եվրոյի (1000 շիլլինգի) սահմանին։ 2001 թվականին այն պարզապես Բուրգենլանդի հերթական կարմիր գինու կուվեն չէր, այլ ավելի մեծ գաղափարի մաս՝ այն վերելքի, որը սկսվեց կուվեի հետ Arachon (F.X.Pichler, Szemes, Tement — այսօր ղեկավարում է Oscar Szemes-ը) և Բուրգենլանդի կարմիր գինուն նոր ինքնագիտակցություն հաղորդեց։ Հեռու գավառականությունից, հեռու զուտ ուժային ցուցադրությունից՝ դեպի ծագում, կառուցվածք, նրբագեղություն և հստակ ճանաչելի երկարակեցություն։
Այս փուլում Salzberg-ը առաջին պրեմիում կարմիր գինիներից մեկն էր, որը ցույց տվեց, որ Blaufränkisch-ը, Zweigelt-ը, St. Laurent-ը և Merlot-ն անհրաժեշտ չէ, որ միմյանց հավասարեցնեն, այլ կարող են փոխադարձաբար սրել միմյանց։ Ոչ թե պատահական կուվե, այլ ճշգրիտ հորինված ամբողջություն։
Մի տեղանք աճում է — և դրա հետ՝ գաղափարը
Salzberg-ը բուրգունդյան իմաստով դասական «մեծ» տեղանք չէ, ոչ էլ կոկիկորեն սահմանազատված մոնոլիտ տեռուար։ Այն փազլ է։ Տասնամյակների ընթացքում աճած՝ խաղողի այգու հատված առ հատված։ Նապոլեոնյան ժառանգության իրավունքն այստեղ գեղագիտություն չի թողել, այլ մասնատվածություն — և հենց դրանից է ուժ առաջացել։ Կավը, տիղմը, կրաքարը, ավազն ու խճաքարը իրար վրա կոկիկորեն չեն դասավորվում, այլ կողք կողքի են, երբեմն՝ իրար հակառակ։ Գինեգործի համար սա հեշտացում չէ, այլ փորձություն։ Իսկ գինու համար՝ բացառիկ փայլելու հիանալի հնարավորություն։
Հողերի այս բազմազանությանը ուղեկցում է միկրոկլիմա, որը քիչ բան է ներում։ Տեղանքն արևի առաջ բաց է, ջուրը սակավ է, խաղողի վազերը պետք է աշխատեն։ Հատապտուղները մնում են փոքր, կեղևները՝ հաստ, բերքատվությունը՝ ցածր։ Կենսադինամիկ մշակության համադրությամբ ստացվում է ոչ թե հաճելի, հեշտ խմվող կարմիր գինի, այլ մսեղություն, ամուր բռնում և ներքին լարում ունեցող գինի։ Salzberg-ի վերին եզրին, այնտեղ, որտեղ հողը բարակում է, իսկ խճաքարը գերակշռում, Zweigelt-ն է ստանձնում դերը՝ ոչ թե որպես հմայիչ կերպար, այլ որպես կառուցվածքային հենասյուն։ Դրա մի մասն ուղղվում է տարածաշրջանային Pannobile նախագծին, իսկ Salzberg-ն ինքը մնում է ամբողջի գումարը։
Հնեցում՝ առանց դիմահարդարման
Salzberg-ը մոտ 20 ամիս հասունանում է նաև, և առաջին հերթին, օգտագործված բարիկներում։ Սա կոսմետիկ քայլ չէ, այլ որոշում՝ ուղղված ակնհայտ գայթակղությունից հրաժարվելուն։ Փայտը պետք է ուղեկցի, ոչ թե մեկնաբանի։ Արդյունքում մնում է խորություն զարգացնող գինի։ Կուվեն այստեղ փոխզիջում չէ, այլ թարգմանություն՝ Blaufränkisch-ը՝ լարման և թթվայնության համար, Merlot-ն՝ ծավալի, St. Laurent-ը՝ մուգ համեմունքների, Zweigelt-ը՝ հողայնության համար։
2018 թվականի բերքը — կենտրոնացում՝ կեցվածքի փոխարեն
2018-ի բերքը, որը հիմա ունեի բաժակում (50% Bluafrnkisch, 50% Merlot), ցույց է տալիս, թե տարիների ընթացքում որքան է հղկվել Salzberg-ը։ Բույրում սովորական մրգային հրավառություն չկա, այլ մուգ, հասած հատապտուղներ, դրանց կողքին՝ ձիթապտղի, խոտաբույսերի երանգներ և նաև չորացրած իտալական լոլիկ հիշեցնող բույր։ Ծխային երանգներ, ծխախոտ, պղպեղի նուրբ շունչ՝ ամեն ինչ սերտորեն միահյուսված։ Ոչինչ առանձին չի առանձնանում։ Անշտապ կատարյալ։ Երկու տեսակ, որոնք կատարյալ կերպով լրացնում են միմյանց, հոսում են մեկ ամբողջության մեջ։
Քիմքին գինին միաժամանակ ձիգ և հյութալի է թվում։ Մրգայնությունը ներկա է, բայց բեմի կենտրոնում չէ։ Սառնավուն թթվայնությունը գինու միջով գիծ է քաշում, տանինը նուրբ է, զգալի, այո, բայց արդեն զարմանալիորեն ինտեգրված։ Հետին պլանում՝ խոտաբույսեր, մուգ համեմունքներ, աղի նոտա, որն ավելի քիչ է շոյում, քան կառուցվածք տալիս։ Ճշգրիտ և կատարյալ՝ արդեն 24 տարվա վարպետորեն արված կուվեագործություն։
Հետադարձ հայացք և ներկա ժամանակ
«Salzberg revisited»-ը նաև նշանակում է, որ այս գինին այսօր, իհարկե, այլ է, քան առաջին բերքահավաքների ժամանակ։ Եվ այնուամենայնիվ, պարզ ասած, հավատարիմ է մնացել ինքն իրեն, որովհետև Գերնոտ Հայնրիխը երբեք չկորցրեց թելը, երբեք այն չզոհաբերեց նորաձևություններին — և հենց Salzberg-ին էլ չգովազդեց մինչև երկինք. խելացի քայլ։ Մինչ 2000-ականների սկզբի շատ պրեմիում կարմիր գինիներ այսօր թվում են չափազանցված մի ժամանակաշրջանի փաստաթղթեր, Salzberg-ը պահպանել է ինչ-որ անժամանցելի բան։ Գուցե այն պատճառով, որ երբեք չի ձգտել հենց հիմա առավելագույն ազդեցություն թողնել։
Arachon-ի համատեքստում Salzberg-ը ավելի մեծ խոստման մի բաղադրիչ էր՝ որ Բուրգենլանդը կարող է արտադրել կարմիր գինիներ, որոնք ստիպված չեն բացատրել, թե որտեղից են, որովհետև մենք դա համտեսում ենք։ Այդ խոստումը կատարվեց՝ ոչ թե տպավորիչ կերպով, այլ լուռ։ Համաշխարհային շուկայի համար Հայնրիխը չափազանց քիչ շշեր է արտադրում։ Իսկ աշխարհի գինու սիրահարների համար այս 2018-ը մեծ պատմության շարունակությունն է։