(Ժակլին Դոլատի՝ Փարիզում / Մանֆրեդ Կլայկ՝ խմբագրություն / անիմացիոն պատկեր՝ Runwayml)
Հարցրե՞լ գինեգործին։ Մենք դա արեցինք։ Մարտին Տեշը՝ ֆրանսիական մայրաքաղաքում իր և Հանսպետեր Ցիրայզենի բիստրո-երեկոյի, սկանդինավյան հաճախորդների կարևորության, ինչպես նաև Prowein-ի և դրա խնդիրների մասին, երբ այժմ ստիպված է մրցակցել Wine Paris-ի հետ․
WP․ Մարտին, Wine Paris-ի ընթացքում դու Հանսպետեր Ցիրայզենի հետ միասին երեկոյան բիստրոյում էիր և այնտեղ ներկայացնում էիր ձեր գինիները։ Ինչպիսի՞ն էր դա քեզ համար։
Մարտին Տեշ․ Առաջին անգամն էր, որ մենք այդպես էինք անում։ Եվ, իհարկե, սկզբում ուրախանում ես, երբ ընդհանրապես մարդիկ են գալիս։ Փարիզը Դյուսելդորֆը չէ։ Այնտեղ երեկոյան միջոցառումների հսկայական ընտրանի կա։ Ցերեկը տոնավաճառում ես լինում, իսկ երեկոյան մրցակցում ես անհամար միջոցառումների հետ։
Այսինքն՝ ռիսկի՞ էր։
Որոշ չափով՝ այո։ Դյուսելդորֆում որպես գերմանական գինեգործարան՝ դու տան առավելություն ունես։ Շատ այցելուներ գերմանական տաղավար են գալիս պարզապես քաղաքավարությունից դրդված։ Գիտես, թե ինչ ես ստանալու՝ գերմանական գինիների լայն ընտրանի։ Երեկոյան գուցե ռեստորանում որևէ գինի հայտնաբերես, իսկ հաջորդ օրը այն կրկին գտնես տոնավաճառում։ Փարիզում այդ կապը վերանում է։
Դու այնտեղ առաջին անգամ չէիր լինում։
Ոչ, երկու տարի առաջ առաջին անգամ էի Փարիզում, և դա ինձ շատ դուր եկավ։ Անցյալ տարի ես ինքս էի ուզում նման երեկո կազմակերպել՝ ոչ թե երեք օր կանգնել տոնավաճառում, այլ նպատակային երեկո կազմակերպել առկա հաճախորդների համար և հաջորդ օրը վերադառնալ։ Կազմակերպչական առումով դա չստացվեց։ Հետո Ցիրայզենները կապվեցին ինձ հետ։ Նախորդ տարի նրանք դա հաջողությամբ արել էին և ասացին․ եթե նման բան ես ծրագրում, միացի՛ր մեզ։ Դա իդեալական տարբերակ էր։
Ովքե՞ր եկան ձեզ մոտ՝ բիստրո։
Մի քանի գերմանացի կար, բայց հիմնականում հյուսիսեվրոպացիներ էին՝ Դանիայից, Նորվեգիայից, Նիդեռլանդներից, Շվեդիայից, Բելգիայից։ Հենց այն շուկաներից, որոնք մեզ համար կարևոր են։
Ինչո՞ւ հենց այնտեղ։
Որովհետև խոհանոցները նման կերպ են կառուցված։ Հիմքը համադրելի է՝ կարագ, սոխ, բեկոն, գինի, ձմեռային բանջարեղեն։ Մեր գինիների բույրահամային նկարագիրը համապատասխանում է այնտեղի խոհանոցին։ Սա միջերկրածովյան միջավայր չէ, այլ հյուսիսեվրոպական ԴՆԹ։
Եթե համեմատում ես Wine Paris-ն ու ProWein-ը, ո՞ր տոնավաճառն է քեզ ավելի հոգեհարազատ։
Փարիզը մեր շատ հաճախորդների համար արդեն պարտադիր է դարձել։ Ֆրանսիան, այնուամենայնիվ, աշխարհի ամենահզոր գինեգործական երկիրն է։ Փարիզում իտալական ներկայությունը հսկայական է։ Հաճախորդներն այնտեղ երեք օր լիարժեք ծրագիր ունեն։
Իսկ Դյուսելդորֆո՞ւմ։
ProWein-ը զգալիորեն տուժում է Փարիզից։ Դա նկատելի է նաև սեփական բարեփոխումների մասին հայտարարություններից։ Միջազգային առումով Դյուսելդորֆը, իհարկե, ուժեղ է․ եթե Ֆրանսիան չհաշվենք, այնտեղ մի քանի մեծ արտասահմանյան տաղավարներ կան։
Բայց վերջին տարիներին որոշ տաղավարներ սարսափելի դատարկ էին թվում։ Հատկապես անցյալ տարի դա շատ նկատելի էր։ Ինչո՞վ է դա պայմանավորված։
Դա մեծապես կախված է նրանից, թե ովքեր են շրջում տաղավարներով։ Եթե ԱՄՆ-ից կամ Անգլիայից գնորդները մեծ բյուջեներով են գալիս, ապա շահավետ լինելու համար շատ այցելուներ պետք չեն։ Այցելուների զուտ թիվը ամեն ինչ չէ։ Որոշիչ է՝ ովքեր են գալիս և ինչ գնողունակությամբ։
