WinepartyThe Wineparty

Wineparty / უფასო

ახალი ადგილმდებარეობა: ამჟამად გერმანიის ყველაზე საინტერესო მეღვინეობა

მანფრედ კლიმეკისგან / WELT am SONNTAG მიწის სუნი დგას, ბოსლისაც, და, წარმოსახვაა ეს თუ არა, თეთრი წიწაკისაც. შორს ტრაქტორი გუგუნებს, ოდერი და პოლონეთის საზღვარი ათ კილომეტრზე ნაკლები მანძილითაა დაშორებული. არაფერი მიანიშნებს იმაზე, რასაც შემდეგ ჭიქაში შეხვდებით — შესანიშნავ ღვინოებზე; აქ დაწურულზე, სადაც Read the full article…

მანფრედ კლიმეკისგან / WELT am SONNTAG

მიწის სუნი დგას, ბოსლის, ასევე, წარმოსახვითია ეს თუ არა, თეთრი წიწაკის. შორს ტრაქტორი ბუბუნებს, ოდერი და პოლონეთის საზღვარი ათ კილომეტრზე ნაკლებ მანძილზეა. არაფერი მიანიშნებს იმაზე, რასაც შემდეგ ჭიქაში შეხვდებით — შესანიშნავ ღვინოებზე; დაწურულზე იქ, სადაც, წესით, მეღვინეობა შეუძლებელი უნდა იყოს. თუმცა შესაძლებელია. და როგორ არის შესაძლებელი. კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება პატკეს ღვინის მარანში — ბრანდენბურგის, მეღვინეობის თვალსაზრისით, უდავოდ ყველაზე გაბედულ ადგილას. ღვინის მარანი ყველა კომფორტით (მათ შორის ერთგვარი სეზონური ღვინის ტავერნით), რომელსაც ბერლინიდან რეგიონული ექსპრესით მიაღწევთ. აქ ჩრდილო-აღმოსავლეთი უცებ ისე სამხრეთული ხდება, როგორც ვერასდროს წარმოვიდგენდით.

ბიძგი ღვინის სამყაროდან კი არა, სამშენებლო მოედნიდან მოვიდა: მატიას იანკე, მარწყვის მომყვანი, მშენებელი, კაცი, რომელიც ეჭვის შეტანამდე საქმეს ხელს მოჰკიდებს, ვაზები პირველად 2016 წელს გააშენა. ადგილი: პილგრამი, რომელიც მანამდე ძირითადად ბანალური, კონვენციური სოფლის მეურნეობითა და სივრცის სიუხვით გამოირჩეოდა. ღვინო აქ თემა არ ყოფილა, თუმცა არსებობს ძველი ჩანაწერები, რომ აქ და მეზობელ პოლონეთში მეღვინეობა ადრეც არსებობდა — ჩვენი კონტინენტის დაახლოებით 700 წლის წინანდელ თბილ პერიოდში.

დღეს თითქმის ხუთ ჰექტარზე იზრდება გამძლე ვაზის ჯიშების კოლექცია, რომელიც თითქოს სწორედ ამ დროისთვის არის შექმნილი: Solaris, Johanniter, Sauvignac, Regent. ყველა მათგანი PiWi-ა – სოკოვანი დაავადებებისადმი გამძლე ჯიშები, გამოყვანილი მცენარეთა დაცვის საშუალებების ნაკლები გამოყენებისთვის, რთულ ადგილებში გასაშენებლად, იმისთვის, რაც მომავალში გველოდება. თუმცა აქ კლასიკური სელექციით გამოყვანილ თეთრ ბურგუნდიულსაც ნახავთ — განსაკუთრებით „S“ 2023 (ამჟამად გაყიდულია, ფასი დაახლოებით 16 ევრო) ისე ჩამოდის, როგორც პფალციდან ან შტირიიდან ჩამოსული ღვინო: ცოტა ციტრუსი, მეტი კურკოვანი ხილი, კომში, რაც იშვიათია, სრულიად დაბალანსებული და ყლუპში საოცრად წვნიანი და ძლიერი. სუფთა სიამოვნება!

თუმცა მატიას იანკე მხოლოდ ვაზებით კი არა, არამედ შეხვედრებშიც ფიქრობს. ღვინის მარნის ფერმერულ მაღაზიაში რომელიც ფართოდ გადაშლილ მარკის ველზეა გახსნილი, სტუმრები იანკეს საკუთარი ხელით დამზადებულ სალამს, ადგილობრივ ყველს აგემოვნებენ და ბოლოს ერთ ჭიქას საკუთარი წარმოების მარწყვის ლიქიორსსვამენ. ეს სცენა სამხრეთ ტიროლს ან ფრიულს მოგაგონებთ — ოღონდ ბრანდენბურგის აღმოსავლეთ კიდეზე. მთელი ანსამბლი სოფლის მიკროკოსმოსს ჰგავს, შენელებულს, მაგრამ არა წარსულზე მიჯაჭვულს.

მარანში რომანო ფოსი სტილზე მუშაობს, რომელიც თავს არავის აყვარებს, მაგრამ ყოველთვის მოგწონთ. თეთრი ღვინოები ხასიათიანია: Solaris მარილიანი სიზუსტით, Johanniter თითქმის ალპური დინებით, წითელი Regent დაუმუშავებელი ხასიათითა და მკვრივი ტემპერამენტით. ბევრი რამ უჟანგავ ფოლადში რჩება, ზოგი კი სრულ ლექზე დავარგდება — და ყველაფერი იმ ხელწერაზე მეტყველებს, რომელსაც იმაზე მეტი სურს და შეუძლია, ვიდრე ჩვენ გვინდა ვაღიაროთ.

ის, რომ ამასთან ერთად Pinot Iskra (14,50 ევრო), რომელიც ექსკლუზიურად ჩამოისხა ბერლინის ღვინის მაღაზია შმიდტისთვის, სახლის ერთ-ერთ ყველაზე მოთხოვნად თეთრ ღვინოდ იქცა, ბევრს ამბობს ამ ახალი სცენის თავდაჯერებულობაზე. მშრალი, ხილზე აქცენტით, თეთრი ყვავილების ნოტებით, საოცრად ბევრი მოცხარით, ცოტა რევანდით, ის არა მხოლოდ თანამედროვეა — არამედ სტილურადაც გამართული. იქვე იყიდება: Patke-ს Souvignier Gris (12,90 ევრო) — შესანიშნავი საზაფხულო ღვინო.

ის, რომ ახლა უკვე დაახლოებით ბოთლების 90 პროცენტი ბერლინ-ბრანდენბურგის რეგიონში რჩება, მხოლოდ სიახლოვით არ აიხსნება; უპირველესად იმიტომ, რომ აქ ღვინის ტრადიცია არ არსებობს. ღვინოები ღვინის სამყაროს მომავალი აწმყოსთვის არის დაწურული — გრილი, მკაფიო, ხელოვნურობის გარეშე. ხოლო სტუმრები, რომლებიც პოტსდამიდან ან ფრიდრიხსჰაინიდან აქეთ გადმოდიან, ხშირად მხოლოდ რამდენიმე ბოთლზე მეტს მიაქვთ: განცდა, რომ აქ რაღაც იცვლება. არა მხოლოდ კლიმატურად — კულტურულადაც.

ფართობი 15-დან 18 ჰექტრამდე უნდა გაიზარდოს. და თუ ერთ დღეს ცქრიალა ღვინოც დაემატება, რაზეც Patke-ში დიდ იმედებს ამყარებენ, ეს ექსკურსი კი არა, იმის გაგრძელება იქნება, რაც უკვე დიდი ხანია დაიწყო.

რადგან Patke-ს ღვინის მარანი უკვე აღარ არის ექსპერიმენტი. ეს იმის მტკიცებულებაა, რომ ღვინის მეწარმეებს თავიანთი ტერუარის შექმნა შეუძლიათ. იმ ადგილებშიც კი, სადაც ამას აქამდე ვერავინ ამჩნევდა. გამბედაობით, გონიერებით და სალამისთვის ბასრი დანით.