(მანფრედ კლიმეკი)
სანამ მატარებელი ბადენის ფრაიბურგში ჩავა, ორი კვირის წინანდელ ჩემს სვეტს იმ დომეინ ვახაუს რამდენიმე ღვინით უნდა დავასრულო, რომელზეც სვეტში ვწერდი. მიუხედავად იმისა, რომ დომეინი უფრო მეტ ჯიშს დიდებულად აყენებს – მათ შორის ძალიან იშვიათ თეთრყურძნიან ჯიშებსაც, როგორიცაა Neuburger ან Roter Veltliner – მე ყველაზე ცნობილ ავსტრიულ ვაზის ჯიშზე ვრჩები: Grüner Veltliner-ზე. Veltliner Federspiel Ried Kollmütz 2024 მაგნუმის ბოთლში (1,5 ლიტრი, € 25,00) ჩემთვის ამ ზაფხულის საუკეთესო პარტიული ღვინოა ადგილწარმოშობის ხასიათით: ახალი, სურნელოვანი, მკვეთრი, ამბიციური – მარტივად დასალევი უნივერსალური ღვინო. € 28,00-ად Ried Axpoint-ის Veltliner Smaragd 2024 საიმედო არჩევანია მათთვის, ვისაც არა ზედმეტად წიწაკიანი და ცხარე, არამედ ელეგანტური, ბურგუნდიული Veltliner სურს – ჭიქაში მცირე აერაციის შემდეგ ის თავისი ველტლინერული ბუნების ყველა მხარეს სრულად ავლენს. ღვინის სამყაროში სახელგანთქმული საუკეთესო ვენახებიდან Achleiten-სა და Kellerberg-ში დაყენებული Smaragdveltliner-ები (ორივე € 46,00) ზუსტი, შთამბეჭდავი ყლუპისთვის დაყენებული, მაღალი ოსტატობით შექმნილი Veltliner-ებია: ზედმეტი მორთულობისა და მოდური ჩარევის გარეშე, მაგრამ დიდი ძალით; მათ მეტი ყურადღება უნდა მიექცეს. მით უმეტეს, რომ შეგვიძლია, ისინი სარდაფში წლების განმავლობაში დავაძველოთ.
ამ გემოს შთაბეჭდილებებით ავსტრიას დასავლეთისკენ ვტოვებ. დუნაი ქრება, ლანდშაფტი ვიწროვდება, ტიროლისკენ იხსნება, მთები უკან იხევს. რაღაც მომენტში მატარებლის ფანჯარასთან ჩნდება ბაზელი, რაინი და ვოჟები – და შავი ტყე. მარკგრეფერლანდში ჩავდივარ, გერმანიის იმ სრულიად სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში, რომელიც საფრანგეთსა და შვეიცარიას ესაზღვრება და გერმანელი ღვინის მომხმარებლებისთვის საოცრად უცნობია. თუმცა მარკგრეფერლანდი უმაღლესი კლასის დუქნებისა და ღვინის მსმელთა სამოთხეა; აქ მცხოვრებთა ცხოვრების დაუდევარი ხალისი გერმანელებზე სრულიად განსხვავებულ წარმოდგენას ქმნის, ვიდრე ის, რომლითაც მათ ხშირად გართობის ჩამშლელებად მოიხსენიებენ. აქ ცხოვრება სასიამოვნოდ და იაფად შეიძლება.
მარკგრეფერლანდის გასაგებად საჭიროა ვიცოდეთ ვაზის ერთი ჯიში, რომელსაც დღემდე უმეტესად Gutedel-ს ვუწოდებთ. თუმცა სწორედ ამაში მდგომარეობს ამ ჯიშისა და მისი მარკეტინგის ერთადერთი პრობლემა, რადგან Gutedel ასოცირდება პაკეტურ მოგზაურობასთან, კლუბურ ექსკურსიასთან და გერმანული ღვინის კულტურასთან, რომლის დაძლევასაც ათწლეულებია გაჭირვებით ცდილობენ. საერთაშორისო სახელია Chasselas. ის კი ამჟამად ევროპის ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო თეთრყურძნიანი ჯიშია.
Chasselas, ფაქტობრივად, ფრანგულენოვანი შვეიცარიის დიდი თეთრყურძნიანი ჯიშია. ამიტომ შვეიცარიაში ის კონტინენტის ერთ-ერთ საუკეთესო ტერუარულ ჯიშად მიიჩნევა. და მაინც: გერმანული Chasselas-ები ზოგჯერ აშკარად სჯობს შვეიცარიულებს. მარკგრეფერლანდის მეღვინეები ამასაც სულ უფრო მეტად აცნობიერებენ.
არომატულად Chasselas ეფექტების დევნის ნებისმიერ ფორმას უარყოფს: არავითარი ეგზოტიკური ხილის კალათები, არავითარი შემაწუხებელი პირველადი ხილის არომატები. სამაგიეროდ – მსხალი, თეთრი ყვავილები, ვარდისფერი გრეიფრუტი, ოდნავ მანდარინი, ხან ცაცხვის ყვავილი, ხან აკაცია. სიმწიფის მატებასთან ერთად ჩნდება თხილისა და ასევე კაკლის ის ნატიფი ნოტები, რომლებიც დიდ Chasselas-ს დიდ თეთრ ღვინოდ აქცევს.
სწორედ Chasselas-ის ეს კონტროლირებადი ნეიტრალიტეტი ხდის ჯიშს ასე ძვირფასს. უფრო კონცენტრირებული დაყენების შემთხვევაშიც კი ღვინო შესანიშნავ სიმშვიდეს ინარჩუნებს. ის საჭმელს თავს არ ახვევს, არამედ თან ახლავს: ყველანაირი თევზი, ხამანწკა, მოლუსკები, აზიური კერძები, მწვანილებით მომზადებული საკვები, თხის ყველი ან ღია ფერის ხორცი სწორედ ამ თვისებით იგებს – Chasselas არომატებს აძლიერებს და არა ფარავს.
ამას ემატება კიდევ ერთი რამ, რომელიც, სავარაუდოდ, მომავალი ათწლეულების მევენახეობაში უფრო მნიშვნელოვანი გახდება: ფართო მოწონება, კეთილშობილი ტექსტურა და სმის დინამიკა მცირე ალკოჰოლთან ერთად. მაშინ, როცა სხვა რეგიონები ამჟამად ციებ-ცხელებით ეძებენ პასუხებს ბევრი მომხმარებლის სურვილზე, დალიონ უფრო მსუბუქი ღვინოები, Chasselas-ს ეს თვისებები საუკუნეების განმავლობაში მოჰყვება. ამისა და მარკგრეფერლანდის შესახებ ახლა რამდენიმე გამოშვების განმავლობაში მოგიყვებით.