(რედაქცია)
Wineparty-ის ორი წელი. ორი წელი ჟურნალისტური პასუხისმგებლობისა იმ ერთფეროვნების წინააღმდეგ, რომელმაც დღევანდელი ღვინის ჟურნალისტიკის დიდი ნაწილი უკვე დიდი ხანია მოიცვა. ორი წელი ტექსტებისა, რომლებიც არ ითვალისწინებს PR-ენას, ქულების დიპლომატიას ან იმ სტერილურ მორჩილებას, რომელიც ახლა გემოს სამყაროში, ისევე როგორც საზოგადოების ყველა სფეროში, ვრცელდება. ეს არის თავის დაძვრენა და სურვილი, მხოლოდ არავის დაუპირისპირდე. ჩვენ ეს არ გვინდა. ჩვენ გვინდა, რომ კუთხეები გამოვკვეთოთ, უხერხული ვიყოთ. გვინდა ნამდვილი, თავისუფალი ჟურნალისტიკის კეთება. რადგან არც წარსულში ვყოფილვართ და არც ახლა ვართ მხოლოდ ღვინის ჟურნალისტები — და არც არასოდეს გვდომებია, მხოლოდ ღვინის ჟურნალისტებად ვყოფილიყავით. ეს ღვინისა და მეღვინეებისადმი შეუფერებელი იქნებოდა.
Wineparty თავიდანვე ჩაფიქრებული იყო, როგორც ალტერნატიული მოდელი. როგორც პლატფორმა თავისუფალი, ობიექტური, ასევე სუბიექტური, ხანდახან პოლემიკური, ხანდახან ეიფორიული, მაგრამ ყოველთვის დამოუკიდებელი ღვინის ჟურნალისტიკისთვის. ტექსტებისთვის, რომლებიც პირველ რიგში SEO-ზე, აფილირებულ მარკეტინგზე, ალგორითმებსა თუ რეკლამის დამკვეთებზე არ ფიქრობენ. არამედ ენაზე, პოზიციაზე, კამათზე, სიამოვნებაზე, კულტურასა და თავისუფლებაზე.
თუმცა აქ პრობლემა ისაა: თავისუფლება თავის თავს თავად არ აფინანსებს.
Wineparty ჯერ კიდევ არსებობს როგორც „დანამატი“, როგორც სხვა თემებზეც მომუშავე სტრატეგიული და მარკეტინგული სააგენტოს თანმხლები პროექტი, რომელსაც Wineparty-ის გარდა ღვინოსთან სხვა შეხება არ აქვს. ჯერ კიდევ ხდება ამ პროექტის იქიდან ნეიტრალური დაკვირვება და ჯვარედინი სუბსიდირება. ჯერ კიდევ შეგვიძლია, ყველა მასალა უფასოდ შემოგთავაზოთ, რადგან გვჯერა, რომ დამოუკიდებელ ღვინისა და გემოს ჟურნალისტიკას საზოგადოებრივი სივრცე სჭირდება. ნამდვილ საზოგადოებრივ სივრცე, და არა უბრალოდ ხშირად ანონიმური წვდომა.
მაგრამ ახლა უფასო მომსახურების მეორე წლის დასასრულს ვუახლოვდებით. და თანდათან უნდა გადაწყდეს, შეძლებს თუ არა Wineparty დამოუკიდებლად არსებობას. ეკონომიკური რეალობის ჟამი დადგა. საქმე ეხება Wineparty-ის დამოუკიდებელ დაფინანსებას, რომელმაც საკუთარი ფიქსირებული ხარჯები თავად უნდა დაფაროს. ფიქსირებულ ხარჯებთან დაკავშირებით აღვნიშნავთ, რომ მთავარი რედაქცია და ხელმძღვანელობა კვლავაც პრო ბონო იმუშავებენ — ანუ ნულოვანი ჰონორარით — და, შესაბამისად, ფიქსირებული ხარჯების ნაწილი არ იქნებიან.
კარგი ჟურნალისტიკა არაფრიდან არ იბადება. ტექსტებს დრო სჭირდება. კვლევას დრო სჭირდება. მოგზაურობა ფული ღირს. საუბრები, დეგუსტაციები, ფოტოგრაფია, ტექნიკური ინფრასტრუქტურა, რედაქცია, დიზაინი — ეს ყველაფერი ციფრულ სივრცეში უბრალოდ მაგიურად არ ჩნდება მხოლოდ იმიტომ, რომ მკითხველი უფასო კონტენტს მიეჩვია.
აქ ჩვენი თანამედროვეობის ერთ-ერთი ძირითადი პრობლემა იკვეთება: თავისუფალი ჟურნალისტიკა ბევრი ადამიანისთვის, როგორც ჩანს, აღარაფერს ღირს, სანამ ის უფასოდ არის ხელმისაწვდომი. მხოლოდ paywall-ის მიღმა ჩნდება მოულოდნელად იმის გაცნობიერება, რომ აქ შრომა სრულდება. რომ ტექსტები ციდან არ ცვივა, როგორც ალგორითმული ნაგავი სოციალურ მედიაში.
ჩვენ სინამდვილეში გვინდა, ეს გზა თავიდან ავიცილოთ.
Wineparty შეგნებულად უნდა დარჩეს ღია. ხელმისაწვდომი. წაკითხვადი. გასაზიარებელი. პლატფორმა, რომელიც თავის მკითხველებს პირველივე შეხვედრისას გადახდის კედლებით არ ხვდება. თუმცა საკუთარი ეკონომიკური საფუძვლის გარეშე, ისეთი ჯვარედინი სუბსიდირების გარეშე, როგორიც ახლა არსებობს, დამოუკიდებელი მედიის ხანგრძლივად მართვა შეუძლებელია — მით უმეტეს ისეთი მედიის, რომელიც შეგნებულად მოქმედებს კლასიკური PR-ისა და რეკლამის ლოგიკის მიღმა.
ამიტომ ახლა ამას ღიად და ცრუ მოკრძალების გარეშე ვამბობთ:
თუ თქვენთვის სასურველია, რომ Wineparty დარჩეს ის, რაც არის, მხარი დაუჭირეთ ამ პროექტს. არა თანაგრძნობის გამო. არა ქველმოქმედების გამო. არამედ იმიტომ, რომ გსურთ, კვლავ არსებობდეს ჟურნალისტური ხმა, რომლის მოთოკვაც შეუძლებელია. ხმა, რომელსაც არ სურს გაპრანჭულად ჟღერდეს, არ წერს პრესრელიზის დონეზე და არც აწმყოს ყოველ ტრენდს მორჩილად უკრავს ტაშს.
რადგან სწორედ ეს ქრება ახლა ბევრგან.
მედიის სამყარო სულ უფრო ფრთხილი, გლუვი და პროგნოზირებადი ხდება. ღვინის ჟურნალისტიკა ხშირად დაყვანილია პროდუქტის მართვამდე ან ცხოვრების სტილის დეკორაციამდე. კონფლიქტებს თავს არიდებენ, ენას არბილებენ, კრიტიკას დიპლომატიზებულს ხდიან. სწორედ ამის წინააღმდეგ შეიქმნა Wineparty.
ამიტომ სამწუხარო იქნებოდა, თუკი ოდესმე ამ პროექტის მკაცრი გადახდის კედლის მიღმა მოქცევა მოგვიწევდა.
თუ საკმარისი რაოდენობის მკითხველი მზად იქნება, ნებაყოფლობით დაუჭიროს მხარი Wineparty-ს და ამისთვის აქ, ბმულზე, წარმოდგენილი ერთ-ერთი შეთავაზება გამოიყენოს (მხარდამჭერებს, თუ ისინი მეღვინეები ან ღვინის მოვაჭრეები არიან, რა თქმა უნდა, მათი მხარდაჭერის ოდენობის მიხედვით არ შევაფასებთ), ეს პროექტი დამოუკიდებლად განაგრძობს ზრდას — შესაძლოა, კიდევ უფრო დიდიც გახდეს, მეტი რეპორტაჟით, მეტი მოგზაურობით, მეტი ესეით, მეტი საგამოძიებო ისტორიითა და იმ ტექსტების უფრო დიდი რაოდენობით, რომლებსაც სხვაგან უკვე დიდი ხანია ადგილი აღარ აქვთ. საჭიროების შემთხვევაში, გთხოვთ, აქ დააჭიროთ: https://wineparty.hdghbgghgfhfhgf/subscription/. მადლობას ვუხდით თითოეულ მხარდამჭერს.