(Manfed Klimek \/ animated pic: runwayml)
De regio Bodensee is geen klassiek Duits wijnbouwgebied, maar een geologisch-klimatologische belofte voor de toekomst die nu begint te vertellen over zichzelf – reden: de klimaatverandering. Gevormd door gletsjers die zich terugtrokken en een landschap van morenen en zware, vaak vette bodems achterlieten, doet deze in Duitsland als wijnbouwgebied helaas grotendeels onbekende regio dienst als een teeltgebied van de doorbraak – en juist die doorbraak is wat de Duitse wijn momenteel mist. De wijnen die ik heb gedronken zijn koel, bijna kristallijn in hun aroma, hoewel ze op weelderige bodems groeien. Druivenrassen doen een stap terug, het aroma wordt beteugeld, de wijngaarden moeten boekdelen spreken. Twaalf wijnbedrijven verenigen zich momenteel tot een soort gebiedsunie – een eerste en geslaagde poging om de Bodensee een duidelijkere identiteit te geven.
Al bij de sekt wordt duidelijk waar de reis naartoe gaat. De Sprudeldicke Dirn van Weingut Deufel (€ 17,50) toont een indrukwekkende neus: noot, rijpe kruisbes, een vleugje ananas en een licht morbide toon die aan grote champagnes doet denken. In de mond kan hij deze belofte niet helemaal waarmaken, maar komt hij dicht in de buurt – gedragen door de rijping op de lie van de Johanniter-druif. De Lindauer Sekt van Weingut Haug (Souvignier Gris, € 22,00) zet een ander accent: barokker, met meer appel en peer, iets ruwer, minder precies, maar met een eigen karakter.
De Müller-Thurgau Drumlin 2024 van Weingut Schmidt (€ 25,00) verrast met koelte en minerale strengheid. Het aroma is eigenzinnig, bijna traminerachtig, met een licht zoete toon die aan Werther’s Echte doet denken; in de mond vervolgens gemiddelde druk en een heldere contour. Even koel toont zich de Sauvignon Blanc 2024 (€ 16,90) van Weingut Hendriks, die speelt met een licht irritante, stedelijke toon – als de eerste stap in een Berlijnse club, nog voordat de zintuigen zich hebben geordend.
Bij de cuvées van schimmelresistente druivenrassen wordt de toekomst van de regio zichtbaar. Het Weingut Lanz in Nonnenhorn combineert Johanniter en Souvignier Gris (Bayrischer Bodensee weiß 2023, € 15,50) tot een wijn die speelt met walnotenschillen, kweepeer en een vleugje exotisch fruit. Vlezig, maar niet zwaar, eerder een gecontroleerde exuberantie.
De Chardonnay Nonnenhorner Seehalde 2023 van Weingut Kurek (€ 35,00) is een eerste echt hoogtepunt. Strak, met elegant houtgebruik, doet hij denken aan grote internationale voorbeelden uit de jaren 90, zonder hun zwaarte over te nemen. Heel anders is de Solaris Soho 2023 van Deufel (€ 28,00): een expressieve neus, exotisch, bijna uitbundig, het hout perfect gedoseerd, maar in detail met het gevoel dat dit druivenras hier nog meer kan laten zien.
De klassieke Bourgondische druivenrassen leveren ten slotte de overtuigendste argumenten voor de regio. De Weißburgunder Ortslage 2023 van Weingut Schmidt (€ 19,00) schittert met een precieze inzet van barrique en karameltonen, maar blijft koel, stenig en helder. Ook de Chardonnays van Seehaldenhof tonen deze balans: Die Seehalde 2021 (€ 44,90) met merkbare tannine uit de schil, terwijl de Sonnenbichl 2022 (€ 47,00) iets ronder is, met een mooie houttoon en een vleugje popcorn, zonder breed te worden.
Bij de spätburgunders wordt de koele, qua smaak aangename signatuur van de Bodensee opnieuw zichtbaar. Hendriks’ Seehalde 2022 (nog niet op de markt) overtuigt met een bijna perfecte neus, licht boterig-lactisch, maar ook koel en fruitig, en precies gestuurd door het hout – een slanke, zeer Duitse pinot met subtiele bitterheid van Campari. Het oogstjaar 2021 (€ 23,00) gaat nog een stap verder: zure kers, paddenstoel, bosgrond, vochtige diepte. Haug brengt met de Ringoldsberg 2022 (€ 30,00) een hoekigere, bijna archaïsche spätburgunder in het spel, getekend door schilweking, druivenschillen en fijn hout, terwijl Gierer in de Seehalde 2022 (€ 30,00) een verleidelijke karamelneus toont, die in de mond echter niet helemaal dezelfde dichtheid bereikt.