(Manfred Klimek / Afbeelding geanimeerd: Runwayml)
We gaan verder met mijn winterreis langs wijnmakers, die de wijnmakers en hun blik op de wereld en de wijde wereld moet verklaren – in een tijd waarin iedereen die in de wijn actief is zich een enorm arsenaal aan kennis en middelen moet eigen maken om op een volledig veranderende markt te reageren. Vandaag: het geluid van twee wijnmakersparen. Eerste halte: Rheinhessen. De Rote Hang is historisch gezien een witwijnmonument. Riesling, rode leisteen, zuren. Rode wijn komt in de klassieke verhalen hier niet voor – of hoogstens in een voetnoot. En precies daarom is een blik op het wijngoed van Lisa Bunn en Bastian Strebel de moeite waard. De twee begonnen in 2011 het ouderlijk bedrijf voort te zetten – niet vanuit een romantische impuls, maar uit noodzaak: omschakeling naar biologische teelt, handmatige oogst, groot hout, spontane gisting. Geen radicaal gebaar zoals velen dat in die jaren cultiveerden, maar eerder een behoedzame omschakeling naar maximale ernst.
De Nierstein Spätburgunder vom Rotliegenden 2022 (€ 20,00) laat precies dat zien: geen restzoete Pinot-kitsch, geen Bourgondische kopie, maar een slanke, precieze wijn met minerale spanning, fijn fruit en gecontroleerd hout: een tikje kers, verrassend veel cassis, een tikje rozenbottel, nauwelijks eucalyptus, een tikje bodemzouten (nooit overdadig) en een beetje bittere chocolade. Een paradepaardje bij stoofgerechten en wild.
De Pinot Noir 2022 (€ 11,90), de instapwijn, is opmerkelijk onopvallend – in de beste zin. Zuiver, toegankelijk, zonder kanten die uitleg behoeven: lekker, en op. De Spätburgunder Reserve 2022 (€ 26,00) gaat uiteraard verder: meer diepte, langere rijping, voelbare rust. Geen spierballenvertoon, maar verdichting. En een wijn om lang weg te leggen.
En dan staat daar ook nog de Frauengarten Spätburgunder „Wie alles begann“ 2011 (prijs op aanvraag) op tafel. Geen nostalgieproduct, maar een lakmoesproef. In de directe vergelijking met de jaargangen 2022 wordt duidelijk hoe sterk de stijl bij Bunn zich heeft ontwikkeld: minder nadruk op hout, meer precisie, meer zelfvertrouwen. De wijn houdt stand – en vertelt achteraf waarom de huidige jaargangen zo zelfverzekerd overkomen.
Volgende stop: de Wachau in Neder-Oostenrijk. Twintig jaar geleden was de beslissing van Elisabeth Pichler en Erich Krutzler, beiden kinderen van prominente wijnmakers,om een eigen wijngoed in Oberloiben op te richten nog een gok op doorbraak en aandacht. Net als bij Lisa en Bastian aan de Rote Hang was het geen gebaar van verzet, maar een intensieve avant-garde van uitproberen en toelaten die het verschil maakte: veel tijd in de wijngaard, zeer zachte ingrepen in de kelder, spontane gisting en de moed om terroir ver boven modes te plaatsen. Ik proefde uitsluitend Grüner Veltliner.
De Veltliner Supperin 2024 (€ 34,00) is een statement van deze aanpak: hij weerspiegelt de unieke ligging aan het Donauplateau, de zoute kruidigheid en de dichtheid van de bodem, zonder te vervallen in fruitacrobatiek – een wijn die eerst structuur toont en daarna fruit. De Grüner Veltliner Rothenhof Alte Reben 2024 (€ 40,00) geeft aan waartoe oude wijnstokken in staat zijn: meer diepte, meer spanning, een zweem van kruidige complexiteit, gedragen door minerale frisheid: een tikje paprika, een tikje geelwortel, een tikje bijvoet, veel steenvruchten, weinig kweepeer en ook zo'n vleugje gekoelde letscho. Beide Veltliners laten zien hoe consequent Pichler-Krutzler terroir leest en in wijn vertaalt.
De Grüner Veltliner Kellerberg 2024 (€ 58,00) uit de topligging boven Dürnstein is een fijnmazige, precieze wijn: hij verbindt de eerder zachte mineraliteit van de hellingen langs de Donau met een stille concentratie die pas na enkele minuten in het glas openbreekt – het resultaat van die lange groeiseizoenen en koele nachten die de Wachau kenmerken.
En dan de Grüner Veltliner Pfaffenberberg Alte Reben „late release“ 2015 (€ 66,00): een wijn die laat zien wat geduld teweegbrengt. Na het persen was de wijn gereduceerd, mineraal, bijna puristisch. Na jaren flesrijping opent hij zich nu tot een dichte, romig-rijpe textuur – een demonstratiewijn van hoe formidabel Grüner Veltliner kan ouderen zonder fruit en gewicht te verliezen.