(Manfred Klimek)
Week na week verschijnt er in de WELT AM SONNTAG onder het recept van de week een wijnaanbeveling van mij. Die is precies samengesteld, vaak zeer bewust geproefd – en toch blijft ze helaas een beetje een kanttekening. In tegenstelling tot de column, die waarschijnlijk veel meer mensen lezen. Tijd dus om deze tips afzonderlijk te publiceren. In een wereldsituatie waarin misschien alleen wijn nog genezing biedt – een paar glazen lang.
De recepten zelf blijven hier, in deze tekst, onzichtbaar. Om auteursrechtelijke redenen. Wat overblijft, is de wijn – en de vrijheid om er telkens opnieuw over na te denken. Zonder voorschrift, zonder dwang, zonder de gebruikelijke pairingdogmatiek die hier de tips bepaalt
Vijf wijnen dus die zichzelf niet hoeven uit te leggen. Maar erop wachten om ingezet te worden. Door lezers die weten dat een goede pairing minder met regels te maken heeft dan met nieuwsgierigheid.
Past perfect bij: een stevig gerecht. Dan denk ik aan een experiment dat ik al lang wilde uitvoeren. Ik haal een fles droge witte port uit de kelder, de Dry-White van Dirk Niepoort (zonder jaargang) – een klassieker onder de wijnen die al eeuwen bestaan. Zo droog als verwacht is hij in de slok dan niet – en dat is hier, wat de spijsbegeleiding betreft, een voordeel. In de neus noten, bruin toastbrood en een vleugje ananas en hooi. En dan de wat scherpere geur van de brandewijn die traditioneel aan port wordt toegevoegd – de Britten zijn er dol op. In de mond verrassend fris, gewichtig, niet primair fruitig en ook vullend. Ik drink hem, als een heiligschennis, verdund met wat sodawater bij kabeljauw – perfect!
Voor € 11,49 bij www.silkes-weinkeller.de
Past perfect bij: Een krachtig gerecht. Artisjokken, serranoham, veel olijfolie en daarbij een spiegelei dat zich bijna neutraal opstelt. Daarmee worden twee kanten van mijn gehemelte uitgedaagd. Ten eerste de kant die hier pleit voor een eveneens krachtige, ziltig-minerale wijn. En ten tweede de kant waaraan ik vandaag de voorkeur geef: die welke roept om een eerder neutrale, zoetige wijn. Ik roep dus het “Prachtstuck” van Weingut Metzger uit 2024 uit mijn koelkast en schenk deze cuvée van Weißburgunder en chardonnay in mijn zelden gebruikte glazen voor jonge witte wijnen. In de neus wat steenfruit, een vleugje kruisbes, een vleugje vers afgespoelde Tupperware en dan, aan het einde, verbazingwekkend veel perzik. In de mond puur drinkplezier – passend bij de temperaturen buiten.
Voor € 7,50 bij www.ludwig-von-kapff.de
Past perfect bij: Hier kan een Welschriesling heel goed passen – en daarvan heb ik er de laatste tijd heel wat goede gedronken, die ik in een latere column hier in de krant nader wil beschrijven. Wanneer de lente echt aandringt. Daarom haal ik vandaag bij dit lentegerecht een andere wijn uit de koelkast, een wijn van de druif alvarinho, die voor mij meer voor het voetlicht hoort dan veel andere Vinho Verdes uit Portugal: de Alvarinho Deu-la-Deu 2024 van de coöperatie Adega de Monção. In de neus eerst een stoot tropisch fruit, veel gekoelde, subtiele ananas. Daarna al snel ook groene thee (de blaadjes), wat granaatappel bovendien en een vleugje Campari. In de mond enorm sappig, met de regionaal gebruikelijke portie zout en een kleine vleug bitterheid van Negroni, waardoor ik al snel het volgende glas inschenk.
Voor € 11,50 bij www.koelner-weinkeller.de
Past perfect bij: Chili en bieslook: daarbij zet ik een natuurwijn in die ver afstaat van een specifieke druivensoort, maar schitterend combineert met deze twee smaakbommen en ook met de garnalen: de Naturweiss Gutswein 2023 (Müller-Thurgau, riesling, silvaner, weißburgunder) van Jule Eichblatt en Kai Schätzel (Weingut Schätzel, Rheinhessen), een van de beste en ook voordeligste natuurwijnen van Duitsland – en met 11,5% alcohol aangenaam licht. Geen orange wine, zoals de kleur misschien doet vermoeden: alleen de mosten van de cuvée hebben verschillend lang op de schillen gelegen. In de neus groene en witte thee, en ook een vleugje oolong, daarna droge weidekruiden, wat steenfruit, een beetje tijm en een vleugje zeeschuim. In de mond sappig, precies en uitnodigend om te drinken, met vervolgens ook het romige karakter van de deels gebruikte florhefe (sherrymethode). Een geslaagd experiment met een nieuwe en volledig andere Duitse wijn.
Voor € 14,00 bij www.gute-weine.de
Past perfect bij: De wereld danst op vulkanen! Het is dan ook niet meer dan logisch om een wijn uit een vulkanisch gebied uit de kelder te halen: de I Vigneri Salvo Foti Rossi 2023 uit Sicilië. De vulkaan, die we allemaal kennen van zijn regelmatige uitbarstingen, heet de Etna en levert perfect gesteente voor zeer ziltige, aromatische en delicate druiven. De cuvée van nerello mascalese en cappuccio wordt volgens een brutaal traditionele methode zonder moderne chi-chi gemaakt en is bijgevolg verfrissend rustiek. In de neus eerst dramatisch veel jeneverbes (zoals bij gin), daarna eucalyptus, rozenbottel, zonnebloem, pruim, blauwe bes en mediterrane weidekruiden. In de mond (gekoeld drinken bij ongeveer 12 graden) licht verteerbaar en ongepolijst. De beste interpretatie van een landwijn.
Voor € 29,75 bij www.weinkombinat.com
Past perfect bij: Ik ben Wener. Er bestaat geen Weense keuken – dit was en is de keuken van de hele Donaumonarchie. En dan is er Salzburg. Dat ligt niet aan de Donau. En is voor iedere Wener een buitenlands lichaam dat bij Beieren hoort. Maar: aan de keuken van het Salzkammergut danken we de consommé van tafelspitz (“bouillon”, zei niemand aan het hof van de Habsburgers). En ook de griesmeelnockerl. Daarbij past, om eindelijk bij de wijn te komen, een eenvoudige Veltliner meer dan alleen maar uitstekend: ik haal de Grüner Veltliner Federspiel “Treu” 2023 van de Weinhofmeisterei van Mathias Hirtzberger uit de koelkast. In de neus eerst een vleugje grapefruit, daarna kort mandarijn, dan snel abrikoos, wat perzik en niet weinig tropisch fruit. In de mond de omhelzing van de komende lente. Helaas geweldig!
Voor € 26,80 bij www.moevenpick-wein.de