(Redactie / Claude Auguste / Manfred Klimek / Foto: Lenzmark, Runwaylm)
Dit project had ook kunnen mislukken. Het zou niet het eerste project met grote ambities zijn dat in de wijnwereld – om welke reden dan ook – faalt. Twee wijnmakers, bijna drie decennia leeftijdsverschil, twee zeer uiteenlopende biografieën, en daarbij een ambitie die niets minder beoogt dan een heel druivenras uit zijn regionale comfortzone te halen. En dan ook nog Grüner Veltliner – een druivenras dat internationaal weliswaar wordt gerespecteerd, maar zelden, behalve in Oostenrijk en Duitsland, echt begeerd wordt. Te veel herkomst, voor internationale marketing te weinig mythe, te weinig oppervlakte, te weinig geschiedenis buiten het Alpengebied. Precies daar echter begint New Chapter aan. En precies daarom is dit project meer dan nog een „Premium-Veltliner“.
Markus Huber en Lenz Maria Moser vertegenwoordigen twee polen van de Oostenrijkse wijnbouw: aan de ene kant de nauwgezette wijngaardbewerker uit het Traisental, een wijnmaker die precisie, reductie en koele elegantie tot zijn signatuur heeft gemaakt; aan de andere kant de globale wijnondernemer, gevormd door generaties familietraditie, maar al lang met een horizon die ver voorbij Europa reikt. Wat hen verbindt, is niet stijl, maar ambitie. En de wil om Grüner Veltliner los te maken uit de nationale zelfgenoegzaamheid.
New Chapter is een stellingname: Deze wijn wil niet „typisch“ zijn, maar concurrerend. Internationaal begrijpelijk. Niet als exoot, maar als een serieuze witte wijn op gelijke hoogte met de grote referenties. Dat James Suckling hiervoor 95 punten toekent, is minder een marketingverhaal dan een symptoom. De jury leest hier geen bonus voor herkomst, maar ambachtelijke consequentie: fruit zonder lawaai, hout zonder dominantie, structuur zonder hardheid. De wijn is geconstrueerd, misschien zelfs ontworpen. Maar: hij is breed toegankelijk, een Veltliner die de smaak van de wereldwijde wijnmarkt zo verpakt als bijvoorbeeld Antinori’s Tignanello dat doet.
Het doorslaggevende ligt dieper. Grüner Veltliner is geen druivenras met een overvloedig wijngaardareaal. Het is geen Chardonnay, geen Sauvignon Blanc, geen Pinot Grigio. Het is beperkt – geografisch, klimatologisch, cultureel. Wie er internationaal over wil denken, moet het anders aanpakken. Niet via pure massa, maar via precisie. Niet via regionale folklore, maar via stijlbepaling. Precies hier grijpt het idee achter Lenzmarkaan: een wijn volgens het principe van grote blends, elk jaar opnieuw samengesteld, uitsluitend uit de beste percelen, met de ambitie een duidelijk herkenbare stijl te vormen – onafhankelijk van variaties tussen jaargangen.
Dat deze stijl uitgerekend in Dubai zijn sterkste markt heeft gevonden, is geen toeval, maar de ironie van het heden. In een islamitisch land waar alcohol streng gereguleerd is, staat New Chapter hij op de wijnkaarten van de beste restaurants. Daar waar wijnen niet uit traditie, maar uit nieuwsgierigheid worden besteld. Daar waar herkomst minder telt dan textuur, balans en gastronomische inzetbaarheid. Grüner Veltliner als wereldwijde begeleider van gerechten – dat is misschien wel de meest intelligente interpretatie van dit druivenras.
Een niet te onderschatten deel van dit verhaal is het werk van Lenz Maria Moser in China. Zijn engagement bij het Changyu-concern, waar hij onder zijn eigen naam een eigen wijnhuis heeft opgebouwd, heeft hem geconfronteerd met een markt die wijn heel anders leest dan Europa: minder historisch, minder sentimenteel, maar des te analytischer. Wat werkt in het glas? Wat blijft in het geheugen hangen? Wat past bij de keuken? Deze vragen vloeien in New Chapter – niet als compromis, maar als aanscherping. De wijn denkt internationaal, zonder zijn herkomst te verloochenen.
En Markus Huber? Hij levert het fundament. Kalk, koelte, rechtlijnigheid. Het belachelijk kleine Traisental versus gigantische wijnoppervlakken à la Bourgogne, Toscane of Bordeaux. Hubers wijngaarden geven de wijn die stenige rust die hem beschermt tegen banaliteit. De rijping – deels in roestvrij staal, deels in groot hout – is geen stijlmiddel, maar gereedschap. Hout als kruidigheid, nooit als statement.
New Chapter is een zeer zelfbewust gepresenteerd project dat jaarlijks ongeveer 50.000 flessen op een internationale markt kan afzetten en dat aantal nog enigszins kan verhogen. Het heeft geen Oostenrijks label nodig om te functioneren – en dat nemen sommigen in Oostenrijk ook een beetje kwalijk – soms wordt er gesproken over een arrogante uitstraling; bullshit. Want precies daarin ligt zijn kracht. Misschien is dat wel het werkelijke innovatiemoment van dit project: Grüner Veltliner niet te zien als een nationale identiteitskwestie, maar als een internationale mogelijkheid.
Twee wijnmakers, een brug tussen generaties, een wijn die daar werkt waar je hem het minst had verwacht. Als dat geen nieuw hoofdstuk is, dan weten wij niet hoe zoiets eruit zou moeten zien.