Al bijna tien jaar heb ik een klein voorrecht waar sommige collega's vermoedelijk jaloers op zullen zijn. Elke week beveel ik in de WELT am SONNTAG een wijn aan bij een recept van de fantastische kok Volker Hobl. Niet één keer per maand, niet als incidentele wijnspecial en ook niet alleen wanneer ergens Bordeaux, Bourgogne of een andere wijnregio om aandacht vraagt. Elke week! 52 weken per jaar! 52 gerechten! 52 wijnen!
Daarmee ben ik vermoedelijk de enige wijnauteur in het Duitstalige gebied die jaar na jaar 52 afzonderlijke wijnadviezen mag publiceren in een medium voor een groot publiek met een hoge oplage. En daaruit vloeit een tweede bijzonderheid voort: deze kleine recensies behoren tot de meest gelezen regelmatige wijntips van Duitsland. Wijn komt hier niet aan bod in een vakblad waarvan de lezers toch al weten wat Timorasso, Assyrtiko of Listán Blanco zijn. Hij ontmoet een groot publiek op zondag tijdens het lezen.
Dat verandert het werk aanzienlijk. Want elke week begint de zoektocht opnieuw. De wijn moet bij het gerecht passen, verkrijgbaar zijn en liefst niet kosten wat andere mensen aan een korte vakantie uitgeven. Natuurlijk mag er af en toe een duurdere fles bij zitten. Veel interessanter is echter de permanente zoektocht naar wijnen tussen tien en dertig euro die daadwerkelijk iets te vertellen hebben. Naar druivenrassen die momenteel niemand op het lijstje heeft staan. Naar wijnmakers die nog niet iedereen kent. En soms naar de tamelijk vermakelijke ontdekking dat juist die wijn bij een gerecht past waarvan het klassieke pairing-leerboek vermoedelijk niet zou hebben voorzien.
Na bijna tien jaar zijn zo ongeveer 500 afzonderlijke recensies ontstaan. Een behoorlijk groot, enigszins anarchistisch wijnarchief: champagne bij zoete gerechten, Welschriesling uit Stiermarken, Syrah van de Moezel, Timorasso uit Piemonte, Assyrtiko uit Griekenland, Listán Blanco van Tenerife. Daartussen Bordeaux, Bourgogne, Riesling, Sauvignon en alle gebruikelijke verdachten. Beslissend was nooit of een wijn op dat moment in de mode is. Hij moet bij het eten passen. En hij moet lekker zijn.
Hier zijn tien van deze kleine zondagse wijnreizen:
Past perfect: Sommeliers serveerden tot enkele jaren geleden bij zoete gerechten bijna uitsluitend zoete wijnen. Die horen echter bij kaas – in plaats van de onzinnige, traditioneel bij kaas geschonken rode wijn. Bij zoete gerechten moet (!) champagne worden geschonken. En een van deze champagnes is degene die als noodrantsoen altijd in mijn koelkast ligt: het kleine flesje (0,375 l) Cuis 1er Cru van Pierre Gimonnet & Fils – een cuvée uit perceelpartijen en een Blanc de Blancs, dus uitsluitend van chardonnay gemaakt. In de neus witte grapefruit, limoen, aanvankelijk enorm veel brioche, daarna wat peer en slechts heel weinig kruisbes. In de mond mega-elegant en luxueus. Een fijn genoegen.
Voor € 21,90 bij www.bremer-weinkolleg.de
Past perfect: Zomer: voor mij is dat ook altijd de herinnering aan zeevruchtensalades zoals deze – en zoals ze ook in Frankrijk vooral 's middags traditie zijn. Daarbij haal ik een Franse viognier uit de koelkast, een druivenras dat we vaker zouden moeten drinken: de Viognier Réserve van Les Bertholets uit de Languedoc. In de neus veel steenfruit, zuidvruchten, pompelmoes, weinig citrus, daarna ook wat zomerweide en een vleugje prei. In de mond door een korte houtlagering wat krachtiger gemaakt – maar uiteindelijk een gemakkelijke zomerwijn.
Voor € 7,49 bij www.conderwines.de
Past perfect: Geniaal idee om een salsiccia in het gewaad van een gehaktbal te steken. De grofkorrelige, subtiel pikante Italiaanse worst begeleid ik met een buitengewone wijn: de Syrah Limited Edition 2023 van Günther Steinmetz uit Brauneberg aan de Moezel (wijnmaker: Stefan Steinmetz). Dat ook dit druivenras, dat vooral aan de Rhône zijn wortels heeft, aan de Moezel een bijzonder smaakprofiel kan ontwikkelen, laat deze wijn bij uitstek zien. In de neus een rustig optredende cassisgeur, volop grafiet, blauwe bes, weinig weidekruiden, een tikje gerookt vlees en ook paprika. In de mond komt de uitstekende houtinzet tot zijn recht: macht en elegantie in perfectie.
Voor € 49,95 bij www.bottle-hero.de
Past perfect: Kenmerk: pikant. Past daar ook een gematigde en niet overdreven pikante wijn bij? In plaats van een eerder neutraal begeleidende? Ik denk van wel en ga naar de kelder om een van de vrij zeldzame flessen boven te halen: de biologische Sylvaner Reserve AOC 2023 van Jean Sipp (die eigenlijk nog een paar jaar in de kelder zou moeten rijpen) uit de Elzas, waar ik net was. In de neus eerst een kruidig karakter dat aan sauvignon doet denken, daarna wat abrikoos, ook onrijpe kweepeer, weinig peer, limoen en ook een tikje krijt. In de mond een verbazingwekkend elegante kracht, hoewel deze wijn nooit de binnenkant van een houten vat heeft gezien.
Voor € 28,00 bij www.vino45.it
Past perfect: Panzanella dus, een veelvuldig en uiteenlopend geïnterpreteerde Toscaanse-Umbrische broodsalade voor arme mensen, die halverwege de jaren tachtig erg in de mode kwam bij de lagen “die met juwelen rinkelen” (John Lennon in 1964 in de Royal Albert Hall). Hier zou wijnbegeleiding eenvoudig zijn, ware het niet voor de zoete honingmeloen waar ik een witte wijn met behoorlijk wat karakter tegenover moet stellen: de Timorasso Derthona Colli Tortonesi DOC 2024 van Vietti, de “witte Barolo”. In de neus witte bloesem, ook kort kamille, kweepeer, daarna meer plantaardig dan bloemig, bloedsinaasappelschil en heel weinig laurierblad. In de mond overheersen kruiden en opnieuw een tikje sinaasappel. Een onbekende rariteit uit Piemonte.
Voor € 29,00 bij www.superiore.de
Past perfect: Bij het lezen loopt mijn eetlust op tot pure, ja, geweldige honger. De heerlijke kip van vandaag, kappertjes en citroen, wordt begeleid door een Welschriesling uit Stiermarken, maar wel een die bijna volledig uit de rol van eenvoudige slobberwijn valt, een rol die ongeveer 99% van alle gemaakte Welschrieslings moet verdragen: de Welschriesling Ried Ottenberg Veithhansl 2021 van Weingut Tement. Waarom past hij hier zo goed? Omdat hij op hout mocht rijpen (brengt Bourgondische krachtpatserij) en een prachtig elegante, minerale ziltigheid meebrengt, alsof de wijngaard heel dicht bij de zee ligt. In de neus kort viooltje, daarna koude wortels, het groen langs een beekbedding, peer en een tikje reine claude. In de mond een mondvol wijn zonder de kwelling van uitbundige kracht.
Voor € 26,50 bij www.weinfurore.de
Past perfect: De paprikaworst gaf de doorslag. Daar kan hier alleen een sauvignon blanc tegenop, een uit Nieuw-Zeeland, waar sauvignons in Marlborough bijzonder fruitig worden gemaakt. Ik heb echter een iets ingetogener wijn gekozen, de Rimapere Sauvignon Blanc 2024, in opdracht gemaakt door de overleden Franse eigenaar van een topwijnhuis Benjamin de Rothschild, die voor zijn overzeese project eerder een Loire-sauvignonvisie voor ogen had. In de neus eerst een krachtige geur van passievrucht, weinig mango, daarna volop citrusfruit en een beetje fris linnen. In de mond niet de verwachte aanval van zuidvruchten, maar voorname elegantie met voldoende kracht om de paprikaworst te weerstaan.
Voor € 15,95 bij www.weinfreunde.de
Past perfect: Kaviaar: dat is de kuit van de steur. Bottarga di Muggine is in Italië de eenvoudige, oranjekleurige vervanger voor kaviaar – de kaviaar van het gewone volk. Wat de kuit van de harder in Italië echter zo anders en bijzonder maakt, is de kruiding door het luchtdrogen. En precies bij deze zoute kruiding past de zoute Trenzado Listán Blanco 2025 (witte wijn) van Suertes del Marqués (Tenerife) perfect. In de neus eerst een beetje de geur van vuurwerk op oudejaarsavond, daarna koude peer, ook limoen, wat kruisbes en natte puimsteen. In de mond perfect en met kracht indruk makend. En dat met een relatief laag alcoholgehalte.
Voor € 26,50 bij www.gute-weine.de
Past perfect: Een Griek. En niet te vergelijken met die Griekse wijn waarover Udo Jürgens in de jaren zeventig zong – en daarmee de mensen bedoelde. Een Griek dus, een witte wijn: de Assyrtiko Monograph 2025 van wijnhuis Gaia Wines. Ik geef toe: Griekse wijn staat niet vaak op mijn lijst. Een fout, zoals deze assyrtiko bewijst. In de neus weinig kamille, viooltje, zomerweide, weinig kruisbes, kweepeer en een tikje ananas. In de mond gemiddeld fruit en het krijt van de zouten van kalkbodems. Past uitstekend bij groenten. En bij de zomer.
Voor € 15,85 bij www.weinco.de
Past perfect: De Japanse duizendknoop, die nauwelijks van groene asperges te onderscheiden is, geldt in Duitsland als invasieve plant – dus als slecht. Maar alles wat lekker smaakt, mag wat mij betreft gerust invasief worden. Enigszins invasief is ook het druivenras chasselas (gutedel), dat de wijnmakers aan het Meer van Genève alleen als daar autochtoon erkennen. Hoe dan ook, ik heb gekozen voor de prachtige Gutedel Ortswein 2024 van Weingut Blankenhorn uit de Markgräflerland, dat ook architectonisch aantrekkelijk is. In de neus zacht mandarijn, wat gele peer, weinig kweepeer en vervolgens ook dragend limoen. In de mond een wonderbaarlijk aangename zuurgraad die de wijn door de keel laat glijden zonder ooit te branden.
Voor € 13,50 bij www.wirwinzer.de