გუშინ, ჭორებზე და გარბოზე გრეტას გარეშე
მანფრედ კლიმეკისგან უკვე შეეჩვივნენ იმას, რომ ღვინის სამყარო ოხრავს. ძალიან ცოტა სტუმარი, ძალიან ბევრი ანგარიში, ძალიან ცოტა იმედი. ეს ამბავი იმედგაცრუებით იყო გაჯერებული — და მასში ის დაღლილობა იდო, რომელიც წლებთან ერთად ილექება, როგორც საფუარი, რომელსაც არავინ ურევს. შემდეგ კი, ერთ შაბათს გროსლანგჰაიმში, Read the full article…