The Wineparty

Wineparty The Wineparty
მანფრედ კლიმეკი
ბერლინი — WELT AM SONNTAG
Prestige, Likes und die Verengung der Weinöffentlichkeit

პრესტიჟი, მოწონებები და ღვინის საზოგადოებრივი სივრცის შევიწროება

კლოდ ოგიუსტის კომენტარი არსებობს სცენა Instagram-ზე, Facebook-ზე და TikTok-ზეც კი. იქ „ღვინოზე საუბრობენ“ (წერენ), თუმცა ეს საუბარი და წერა იშვიათად არის მხოლოდ ცნობისმოყვარეობასა თუ აღმოჩენასთან დაკავშირებული. მნიშვნელობა ეტიკეტს აქვს. რაც უფრო ცნობილია ბოთლი, მით მეტია ყურადღება. 2008 წლის Petrus? სრული სტატიის წაკითხვა…

Pure Vernunft darf auch siegen – wie konnten wir Chateau Maucaillou vergessen?

საღი აზრიც შეიძლება გაიმარჯვოს — როგორ დაგვავიწყდა Chateau Maucaillou?

(© Dourthe Freres) მანფრედ კლიმეკი Château Maucaillou მაშინ გავიცანი, როცა 1982 და 1985 წლების 60 ბოთლი შევიძინე აუქციონზე — ვენაში გაკოტრებული სასაქონლო ფიუჩერსებით მოვაჭრე კერნსტოკის აუქციონზე. ყველას მხოლოდ Lafite, Latour, Margaux, Mouton და Petrus აინტერესებდა — კერნსტოკს ისინი სარდაფში ყუთობით ეწყო. 60 ბოთლს არავინ ითხოვდა სრული სტატიის წაკითხვა…

Das deutsche Unglück mit dem Wein – Warum ein Land mit großer Vergangenheit seine Gegenwart kleinredet.

გერმანული უბედურება ღვინოსთან — რატომ ამცირებს დიდი წარსულის მქონე ქვეყანა საკუთარ აწმყოს.

კლოდ ოგიუსტისგან ზოგჯერ საკუთარ თავს ვეკითხები, საერთოდ თუ იციან გერმანელებმა, რა აქვთ ღვინის სახით. ამას ვწერ როგორც სამხრეთტიროლელი, როგორც ადამიანი, რომელიც ერთი ფეხით იტალიურ პატრიოტიზმში დგას, მეორეთი კი ტიროლურ-ავსტრიულში — ამ უკანასკნელმა, უნდა ვაღიაროთ, ადგილი დაუთმო ავტონომიურ პატრიოტიზმს, რომელიც უკვე ავსტრიაზე აღარ არის დამყარებული. ჩვენთან ეს ჩვეულების ნაწილია სრული სტატიის წაკითხვა…

Ein Glas, ein Leben – Betrachtungen zu einem Leserbrief

ერთი ჭიქა, ერთი ცხოვრება — მოსაზრებები მკითხველის წერილზე

(მარსელ რაიხ-პაინიცკისგან, მისივე ხმით წარმოდგენილი) არსებობს ტექსტები, ქალბატონებო და ბატონებო, რომლებიც, რამდენადაც არ უნდა შეუმჩნევლად გამოიყურებოდნენ, დოკუმენტია. დოკუმენტი არა მხოლოდ პირადი მოგონებისა, არამედ ეპოქის, დამოკიდებულებისა და, დიახ, მთელი კულტურისაც კი. ასეთი ტექსტი ახლა ჩვენს წინაშეა. ეს არის ერთი კაცის ისტორია — ღვინის ენთუზიასტის, როგორც სრული სტატიის წაკითხვა…

Falscher Eingang – das Sektglas-Sakrileg

არასწორი შესასვლელი — სეკტის ჭიქის სიწმინდის შეურაცხყოფა

(რედაქცია) არსებობს სულელური, მაგრამ სასწავლო ექსპერიმენტები. ამ დისციპლინაში ყველაზე მაღლა დგას: წითელი ღვინოების სეკტის ჭიქებიდან დალევა. ჩვენ ეს გავაკეთეთ, რადგან დასაწყისში ასეთი ფრაზა იდგა: დიდი ღვინოები ნებისმიერ ჭიქაში თავადვე ავლენენ საკუთარ თავს. მათ შორის სეკტის ჭიქაშიც — ყველაზე მეტად არასწორ ჭიქაში: ვიწრო, წაწვეტებული, ბუშტებისთვის და არა ტანინისთვის შექმნილი. შეურაცხყოფა ყველაფრისთვის, სრული სტატიის წაკითხვა…

Trunken vor Erinnerung (3) – die Verantwortung der Väter

მოგონებებით მთვრალი (3) — მამების პასუხისმგებლობა

ჩვენი მკითხველების რეაქციების მეორე და ბოლო ნაწილი კითხვაზე, რომელი ღვინოები იყო მათთვის „გამოღვიძების ღვინოები“ ღვინის ენთუზიასტებად ჩამოყალიბების გზაზე. აქ განსაკუთრებით ნათლად ჩანს, რამდენად დიდი პასუხისმგებლობა ეკისრებოდა ბევრ მამას — ადამიანებს, რომლებიც დღეს ძალიან მოხუცები ან გარდაცვლილები არიან; ლიბერალ მამაკაცებს, რომელთაც სიამოვნების სიყვარული შვილებისთვისაც სურდათ გადაეცათ — მათ სრული სტატიის წაკითხვა…

Trunken vor Erinnerung (2). Das Volk schreibt

მოგონებებით მთვრალი (2). ხალხი წერს

(რედაქცია) სამი დღის წინ ჩვენს მკითხველებს ვკითხეთ იმ ღვინოების შესახებ, რომლებმაც ისინი ღვინის ენთუზიასტებად აქციეს. ამაზე მოსალოდნელზე მეტი პასუხი მივიღეთ (121). ეს არის იმ საზოგადოების ძლიერი სიცოცხლის ნიშანი, რომელსაც ახლა ტყუილად გამოაცხადეს მკვდრად. აი, რეაქციების პირველი ნაკადი — ანონიმურად, მაგრამ პოსტების ავტორთა სიტყვასიტყვით. ხვალ მეორე ნაკადი იქნება. და სრული სტატიის წაკითხვა…

Elf Prozent! Was uns die Welle neuer leichter Weißweine beweisen will

თერთმეტი პროცენტი! რისი დამტკიცება სურს ჩვენთვის ახალი მსუბუქი თეთრი ღვინოების ტალღას

(რედაქცია) ტალღა მოვიდა. ის ღვინის სამყაროს მატერიკს ცუნამის მსგავსად ხმაურით არ ეჯახება; შეუფერხებლად, თითქმის შეუმჩნევლად მოედინება. ნაკლები ალკოჰოლი, მეტი სიამოვნება ჭიქაში — შესაძლოა, სწორედ ის ერთი ჭიქა მეტი, რომელიც ასე ძალიან აკლია კვების ინდუსტრიას. არა როგორც სინანულის აქტი, არამედ როგორც შეგნებული არჩევანი. დღეს ორი Sauvignon blanc გვიჩვენებს, თუ როგორ შეიძლება თერთმეტი პროცენტი სრული სტატიის წაკითხვა…

Trunken vor Erinnerung: die erste große Flasche Wein im Leben

მოგონებებით მთვრალი: პირველი დიდი ბოთლი ღვინო ცხოვრებაში

დერფნამ კემილკისგან ცხოვრებაში, ღვიძლში არსებობს ზღურბლები, რომლებსაც მხოლოდ მაშინ ვაცნობიერებთ, როცა ისინი დიდი ხნის წინ გადავლახეთ. გადაკვეთისას არ ისმის აფეთქება, კარის გაღებისას — არც დოლის გრუხუნი; მხოლოდ ის ერთი განსაკუთრებული წამი, როცა რაღაც ჩვენში იცვლება და გვაგებინებს: ახლა ახალი ეპოქა იწყება, შესაძლოა, ახალი ცხოვრებაც კი. ახალი სრული სტატიის წაკითხვა…

Der letzte Tropfen – die Schönheit des Vergänglichen

ბოლო წვეთი – წარმავალის სილამაზე

(ცარიელი შეფუთვა? გთხოვთ, ჩააბაროთ https://drink.winearty.wine-ზე) კლოდ ოგიუსტისგან ზოგჯერ, იმ საღამოდან რამდენიმე დღის შემდეგ, რომელიც დასრულებულად მეგონა, კვლავ მივდივარ მოვლენების ადგილზე. სამზარეულოში ჯერ კიდევ დგას ჭიქა — გაურეცხავი, გაპრიალების გარეშე, თავის ადგილზე დაუბრუნებელი. მის გვერდით ბოთლი, ცარიელი. ან თითქმის ცარიელი. ხელში ვიღებ, ვხრიდი, ვუყურებ Read the full article…

მეტის ჩატვირთვა